sábado, 31 de marzo de 2018

Sueños enterrados

A veces es más fácil enterrar los sueños que tanto tiempo esperaban que alguien se ocupe de ellos, que intentar una vez más hacerlas realidad. Puede ser que algunos en estas circunstancias eran imposibles o difíciles de realizar, pero otros solo necesitaban algo de tiempo con una buena dosis de perseverancia como la de un buen jardinero. Él que sabe que las cosas tienen su orden y necesitan su tiempo. Solo así respetando orden y tiempo en el jardín siempre renace la vida y se tiene flores hermosas. Los sueños están sujetos a las mismas reglas de orden y tiempo. Puede ser que en nuestro mundo vertiginoso de efectos inmediatos, que parecen casi mágicos, las dos cosas escaseaban. Es más fácil creer que es imposible que hacer el esfuerzo. Enterrar antes que perder el tiempo cuidando. Hagámonos jardineros de nuestros sueños cuidando el orden y el tiempo.

Feliz sábado santo de sueños enterrados.

viernes, 30 de marzo de 2018

No se muere de todo

Ni sabe cuándo pero algunas cosas se habían muerto en ella. Le echaba la culpa a su edad, pero la edad nada que tenía que ver con esas “muertes”. Tampoco tenía problemas con la salud así que ni a ella pudo echar la culpa. El problema tenía mucho que ver con ciertas experiencias que ha tenido y su poca resistencia al fracaso y miedo de hacer el ridículo. Esa fue la principal causa por la que no alimentaba algunas cosas que antes tenían mucho valor para ella, éstas con el tiempo se debilitaban y se morían. Por suerte se morían solamente por fuera, dentro siempre quedaba alguna raíz, alguna semilla que le iba a ayudar rebrotar de nuevo si quiera hacer el esfuerzo de intentar una vez más. Estos son los buenos días que nos permiten ver que se ha muerto un poco en nosotros y revivirlo con amor y cuidado.

Feliz Viernes Santo de revivir las cosas.

jueves, 29 de marzo de 2018

Mantener vida

Parece extraño pero nacemos sabiendo ciertas cosas y hasta el último día de nuestra vida no se nos olvidan. Nadie nos las tiene que enseñar, son vitales, las necesitamos para mantener la vida de nuestro cuerpo. Todos sin importar la cultura, raza, género o religión sabemos respirar comer beber y dormir. Al hacerlas nuestro cuerpo tiene todo lo que necesita para vivir, desarrollarse funcionar. ¿Qué es lo que necesita nuestro espíritu? ¿Cuáles son las actitudes palabras que le mantienen vivo le permiten crecer y desarrollarse? Tal vez es el amar, servir, compartir y participar. Aportar algo de nosotros al conjunto siempre dispuestos a dar y a recibir. El problema es que a veces por diferentes circunstancias dejamos de hacer estas cosas y cuando dejamos de hacerlas, algo se muere en nosotros y nosotros un poco con ese algo. Haz todo lo posible para mantener todo lo que para ti es vital.

Feliz jueves de mantener la vida.

miércoles, 28 de marzo de 2018

To co wspiera … (PL)

Każde krzesło, fotel i stół w jej domu stoi na swoich nogach. Dobrze umieszczone utrzymują cały ciężar i zapewniają meblom stabilność. Czyszcząc meble w domu pytała się samą siebie co utrzymuje jej życie. Nie była zbyt pewna, że znajdzie kilka przekonań i pewników, które mogą zapewnić jej stabilność. Jeżeli tych zabraknie, jeżeli ciężar nie jest zbyt dobrze rozłożony, wszystko może zacząć się chwiać. Czasami chcemy budować wszystko bez odpowiedniego wsparcia, nie zapewniając wszystkiego co potrzebne żeby wesprzeć nasz projekt. Dobrze jest mieć wielkie sny i marzenia i pozwolić sobie bujać w obłokach, ale trzeba mieć gdzie wylądować. Kilka wartości i zasad dobrze zasymilowanych i przeżytych, pozwala ci budować całą resztę bezpiecznie i dając dobra podstawę do osobistej realizacji i szczęścia. Możesz w ten sposób utrzymać resztę i pozwala ci to uniknąć niebezpieczeństwa, że wszystko się zawali lub będzie się chwiało.

Miłego dnia wsparcia. 

Publicado en castellano el 18 de enero de 2017

Armonizar a los sentimientos

Parece que todos los sentimientos se le han mezclado y no sabía decir que sabor tenía su vida en este momento. Es que con los sentimientos pasa lo mismo que con los sonidos se pueden apreciar por separado o en armonía. Todos a la vez se convierten en un simple ruido que nada tiene que ver con la música que tiene escondida dentro. Nos toca el esfuerzo, el arte de armonizar nuestros sentimientos de ordenarlos un poco para que no nos invada ni inundan provocando el dolor. Para eso es bueno distinguir cuáles de ellos nos vienen desde el dentro el fondo de nuestro ser y cuáles son como respuestas a las cosas que vivimos en nuestra vida diaria en las relaciones con otras personas. No podemos controlar muchas cosas de las que sentimos, pero lo que si podemos hacer es evitar que nos lastimen tanto y evitar que lastimen otras personas, porque aunque no somos responsables por sentir algo si somos responsables por nuestras reacciones vinculadas a estos sentimientos. Trata de tomar las cosas con una buena dosis de calma. En estos tiempos tan agitados es difícil pero es posible y muy necesario.

Feliz miércoles de armonizar sentimientos.

martes, 27 de marzo de 2018

Niezdecydowanie (PL)

Być może byłoby dobrze o tym porozmawiać, ale nie była zbyt pewna. No ale jeżeli już zaczęła powinna skończyć. Wcześniej już o tym myślała ale człowiek myśli tyle rzeczy, że nie może brać na poważnie wszystkich pomysłów, które przychodzą jej do głowy. Jeden czy drugi raz z tego powodu straciła dobrą okazję do zrealizowania któregoś ze swoich marzeń. Całkiem możliwe, że z tego samego powodu nie mogła być szczęśliwa nawet mając wszystko w swoim reku, dlatego że zawsze jest tyle za i tyle przeciw, że skąd człowiek ma wiedzieć co powinien zrobić. Nawet w połowie tej rozmowy nie wiedziała czy powinna ją skończyć, bo to pewnie i tak to nic nie zmieni. To wszystko zmuszało ją do myślenia zastanawiania się czy jej wielkie niezdecydowanie nie jest największym hamulcem, zdolnym zatrzymać wszystko i zostawić większość rzeczy niedokończonych, dróg nieprzemierzonych i uczuć nieodczutych. Nie pozwól by twoje niezdecydowanie zdominowało ciebie i uniemożliwiło ci iść naprzód. 

Miłego dnia decydowania.

Publicado en castellano el 17 de enero de 2017

Fotos que huelen

Las sorpresas nos esperan toda la vida. Si estamos atentos las podemos ver, las podemos sentir. Normalmente no las esperamos por eso son sorpresas. Suponemos la existencia de muchas cosas, sabemos que en diferentes circunstancias nos pueden invadir diferentes sentimientos. Una de las últimas sorpresas que ha llegado hoy a mi vida que las fotos pueden oler. No porque alguien las a rociado con un perfumen, como antiguamente se hacía con las cartas escritas a mano, sino porque evocan sensaciones fuertes vivencias únicas. En estos días estoy sintiendo el olor de chipa. Miro fotos y me transportan cerca de un tatakua (un horno). Me llevan a Semana Santa con color de almidón de mandioca y queso paraguayo con el toque de anís. Estos momentos de volver a la casa de sentir a la Familia cerca. Un tiempo que nos recuerda y hace sentir que por muy lejos que nos hemos ido siempre podemos volver a lo que es esencial y más importante, que no estamos solos, que no existe la derrota mientras late el corazón. Que hay en la vida aromas, fragancias olores y sabores que nos recuerdan a la casa, la Familia y la vida. A los que estamos lejos nos acercan aunque sea un poco.

Feliz martes de preparativos y aromas.