Amanda
se sentó frente a su vida y decidió cambiar algunas cosas de lugar.
Mirando todo lo que ha acumulado en los últimos años, se
sorprendió, que eran tantas las cosas y tan poco practicas. No era
posible vivir cómodamente, si uno no se puede mover cómodamente. Al
fin se dio cuenta, que al llenar su vida tanto, no le cabía nada de
felicidad. Atrapada sentía, que los sueños y las ilusiones, ya no
visitan a su hogar. Se dedicaba a las cosas y olvidaba los espacio
entre ellas, por donde pasaba la vida. Al descubrir, que las cosas
solo pueden servir de escenario, nunca deben ser protagonistas, se
desprendió de muchas de ellas y se sintió más libre. En vez de
caminar con cuidado, para no tropezar con alguna cosa, pudo bailar,
algo que ya había olvidado, que era posible hacer en casa. Menos
cosas más espacio para la vida.
Feliz
Lunes de movimiento de cosas
lunes, 9 de septiembre de 2013
domingo, 8 de septiembre de 2013
Podstawowe pytanie (PL)
Łucja
nigdy nie była dobrą
uczennicą.
Życie
za bardzo ją
rozpraszało. Uwielbiała słuchać głosów, oglądać twarze. To
nie oznacza, że
nie lubiła szkoły, lubiła bardzo, na dodatek była bardzo
inteligentna. W ciągu tylu lat nauki, nigdy nie zadali jej pytania,
na które tak bardzo czekała. Wszyscy pytali ją
o to co wie, czego się nauczyła na pamięć. Nikt nie pytał o
to co czuje... A ona zawsze myślała, że
nie tylko od tego co się wie, ale od tego co się czuje, zależy
reszta jej życia.
Oszczędności (PL)
Od dziecka wpoili mu bardzo dobry nawyk oszczędności.
Zawsze coś oszczędzał, żeby nie brakowało mu w przyszłości.
Dbał o zabawki, oszczędzał słodycze i ciastka. Tak rósł cały
czas oszczędzając. Oczywiście z upływem czasu zmieniły się
rzeczy które oszczędzał. I wszystko wydawało się perfekcyjne, aż
jego przyjaciele zaczęli zapraszać go na wakacje. Grzecznie im
odmawiał wyjaśniając, że
w tym roku nie, że
oszczędza na przyszły rok. Nawet jego narzeczona nie była w stanie
wydobyć z niego pełnej deklaracji miłości. Mówił jej, że
ją kocha, ale że
później będzie ją
kochał bardziej, że ta
miłość jaką czuje
oszczędza na później. Zawsze to co przeżywał dziś wydawało mu
się małe w porównaniu z tym co będzie przeżywał jutro, lub w
bliżej nieokreślonej przyszłości. Tak mijało jego życie, ciągle
oszczędzając siły, radości, miłość. Wszystko na później. I
gdy przyszła śmierć zdał sobie sprawę, że
miał zaoszczędzone sporo życia którego jeszcze nie przeżył. I
piękną kolekcję
nieużywanych „jutro” i „później”
Kilka kroków (PL)
Katarzyna przeczuwała, że
życie ma dla niej skryte jakieś niespodzianki. Wszystkie dobre
rzeczy już sobie wyśniła przed laty. Zamykała oczy i widziała
zrealizowane swoje marzenia. Wszystko wydawało się gotowe,
przygotowane. Spragniona szczęścia, siadała żeby poczekać,
czuła, że szczęście
było blisko... I było, zaledwie o kilka kroków od Katarzyny, po
drugiej stronie ulicy, ale w swoich planach nie przewidziała tego
szczegółu... Nie wiedziała, że
nie wystarczy się przygotować i czekać, że
czasami szczęściu trzeba wyjść naprzeciw.
La Maleta
Muy
pronto ha empezado a viajar. Al principio sospechaba a su madre que
le preparaba la maleta que con cosas indispensables por un descuido
le metía algunos problemas. A donde quiera que llegaba y para
instalarse deshacía la maleta encontraba sus problemas. Con el paso
del tiempo el solo y con mucho cuidado hacía su maleta para no
llevar los problemas pegados a su ropa, pero al llegar al destino de
su viaje los encontraba. No servía para nada, cambiar destinos,
ropa, maletas. Ni llevar camuflaje para que los problemas no lo
reconozcan. Llegó a pensar que alguien sembraba los problemas en
todas partes. Hasta que un día se dio cuenta que los problemas están
en él y no sirve para nada huir de ellos. Se sentó frente a ellos y
los ordenó. Cuando los tuvo bien ordenados les perdió miedo. Se dio
cuenta que ni eran tantos ni tan grandes. Ya sabía que no tiene que
solucionar todos juntos sino que uno a la vez. Y los que se resisten
se les deja no se les carga todo él tiempo. Pues el peso de algunos
de ellos depende del tiempo en que los cargamos. La primera vez en
mucho tiempo se sintió más ligero de equipaje.
Feliz Domingo de lluvioso. Que lluevan las soluciones.
Feliz Domingo de lluvioso. Que lluevan las soluciones.
sábado, 7 de septiembre de 2013
Preocupaciones
En
sus manos siempre tenía una preocupación, que moldeaba a su antojo.
Estaba al tanto de la última moda en las preocupaciones. Se
alimentaba de noticieros y chismes. No solo estaba actualizado, sino
que en algunos casos, él fue creador y promotor de algunas
tendencias. La mayoría de sus amigos lo seguía en su tristeza y
profundos suspiros. Solo le molestaba este grupo de la gente
irrespetuosa que andaba sonriente.
Necesitaba más tiempo para convencerlos, que ellos también tienen
problemas y deberían estar tristes y preocupados como él. Y ellos
le decían: somos lo que comemos. ¿De qué se alimentaban ellos para
ser así? Encontrar la respuesta a ésta pregunta se convirtió en su
nueva preocupación.
Feliz Sábado con Buen alimento de Alegría
Feliz Sábado con Buen alimento de Alegría
viernes, 6 de septiembre de 2013
Envoltorio de Sara
Los que conocían a Sara, no se molestaban para ver
el rostro detrás de la sonrisa, ni la persona detrás del rostro.
Parece, que les interesaba más, el envoltorio que el contenido.
Tenía mucho miedo de eso, pues los envoltorios terminan siempre en
la basura. Miraban y admiraban el color de sus ojos y de su piel, no
les interesaba, él de sus sentimientos y palabras. Les importaba el
tamaño de sus pechos, no él de sus sueños. Solo su almohada
conocía, lo que suspiraba y aspiraba. Envidiada por sus compañeras,
maldecía su belleza. Le esperaba un camino de años para salir de
prisión de su cuerpo y darse a conocer.
Feliz Viernes de encuentros con los que están
dentro.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)