jueves, 5 de noviembre de 2015

Sonrisa que se pierde...

A Zuni se le había perdido la sonrisa. Ni se dio cuenta cuando ocurrió eso ni cuando empezó a usar la mueca postiza. Pensando bien tal vez no ha perdido sino que le robaron sin que ella se diera cuenta. No sabía si eran unos problemas o unas personas despiadadas. Sospechaba a todos y a todo. Al parecer no eran tanto las personas, sino los problemas que impedían precisamente a ver las personas y sonreír sinceramente iluminando sus rostros. Los problemas suelen opacar mucho la visión al grado de no dejar ver a las personas que están detrás de ellos, sino solo problemas. Roban las sonrisas, las ilusiones, la confianza y la esperanza. Nos roban la energía y al final no los vemos ni a ellos porque al ser grandes nos tapan la vista. Solo nos toca lidiar con sus consecuencias; el cansancio, el desanimo y la tristeza. No dejes que te roben o que se te pierda tu sonrisa. Aléjate un poco y mira tu problema de una distancia. Un grano de maíz si lo ponemos muy cerca de nuestro ojo se ve enorme pero no así desde la distancia . Lo mismo pasa con los problemas.

Feliz jueves de sonrisas.

miércoles, 4 de noviembre de 2015

Śpiący zły duszek - charakter (PL)

Estela wiedziała, że mieszkał w niej zły duszek – charakter. Zawsze z nią był. Zamieniał ją w kapryśną dziewczynkę. Nikt nie mógł o niej powiedzieć że była złą osobą. Wręcz przeciwnie, miała wielu przyjaciół, którzy bardzo jak kochali pod warunkiem, że jej zły duszek spał. Przez długi czas nie wiedziała, że to co się dzieje to wina jej charakteru. Próbowała winić innych, którzy tak bardzo ją złościli. Według niej nie było na świecie nikogo kto by ją zrozumiał. Straciła wiele czasu i energii złoszcząc się tak bardzo aż zaczęła zauważać tak naprawdę, że istnieje ten zły duszek – jej charakter. Wtedy kiedy go odkryła na nowo, nazwała, poznała, mogła się z nim pogodzić. Zawsze tam był jest i będzie. Zamiast go prowokować musiała nauczyć się relaksować go, wolnym głębokim oddechem, stwarzać mu warunki by mógł smacznie spać. Zajmując się nim nie miała już czasu szukać winnych, ani złościć się na swoich przyjaciół. Zajmij się samym sobą tym co śpi w tobie, obudź to co dobre i usypiaj to co złe. Nie trać energii szukając na zewnątrz tego co jest wewnątrz.

Miłego dnia uspakajania złych duszków.

Pensar y hacer = creatividad

Tenía tantos pensamientos, tantas ideas llovían en su cielo y sin embargo quedaba totalmente seco. No se dejaba empapar con ninguna de ellas. Un poco quejoso, muchas veces decía que la vida es monótona y aburrida. Sus pensamientos e ideas eran capaces de dibujar un panorama mucho más atractivo divertido, pero nada de eso se materializaba. Él esperaba, así lo acostumbraron en su casa, que otro hagan algo, además estos supuestos otros, deberían adivinar lo que a él le gustaba. Hasta ahora nunca en su vida ha experimentado el placer y la satisfacción de crear. La creatividad se parece a una pequeña pieza sin la cual un instrumento puede sonar, pero no tiene sonido pleno, profundo, vibrante. Es capaz de trasformar pensamientos e ideas en acciones, actividades, actitudes y movimientos. Procura a hacer aunque sea un pequeño paso en el camino entre pensar desear y hacer. Muy pronto abandonarás aburrimiento y la rutina.

Feliz miércoles de un paso hacia la creatividad.

martes, 3 de noviembre de 2015

Alergia na anonimowość (PL)

Manuela urosła i już nie była małą dziewczynką z warkoczami tak rozpieszczaną przez wszystkich dookoła. Mimo upływu czasu, ona dalej oczekiwała takiej samej czułości i ciągłej uwagi swoich bliskich. Nie jest łatwo ciągle utrzymać się w centrum uwagi, ona nie była przyzwyczajona do bycia gdzieś na obrzeżach. Już nie mogła sobie pozwolić na dziecięce tupanie nóżkami, musiała zmienić strategie. Nie było to takie trudne. Robiąc tylko cierpiętniczą minę, łapiąc się za brzuch, uzyskiwała oczekiwany rezultat. Ludzie żalili się nad nią, współczuli. Jej mała odporność na anonimowość i codzienność, przekonała ją samą o swoich dolegliwościach. Nasze ciało słucha naszego mózgu, a ten zawsze stara się usatysfakcjonować swoje potrzeby. Jej umysł mówił jej, że to czy tamto jej szkodzi i z czasem naprawdę jej szkodziło. Staraj się utrzymywać twoją odporność na dobrym poziomie i ucz innych pokazując im jaka jest ważna w życiu. Niech spotkają się z frustracją i poznają anonimowość. Nie uciekaj w chorobę żeby tylko zwrócić czyjąś uwagę. Naucz się nazywać twoje potrzeby i komunikuj je innym osobom.

Miłego dnia bez alergii na odrzucenie.

En este momento

Sabía que no se podía ni atrasar ni adelantar, que ahora era el momento exacto. Eso no lo podía postergar pasar para otra fecha o suspender. Tenía que ser ahora, no antes ni después, justo en este momento, tenía que ser feliz. Solo parándose un rato podía percibir esta maravillosa sensación de la felicidad que es como el aire, que con su paño refresca tu rostro sudado por las prisas de la vida y del trabajo. También es como la luz del sol que ilumina, permitiendo a los ojos cansados ver cada detalle, cada matiz de la realidad, ignorado por la falta de atención. Tu felicidad está más cerca de lo que te puedes imaginar, en los pequeños detalles, en los instantes fugaces de la vida que compartes con otros. Por eso no esperes más hazle caso ahora. Se feliz sin más.

Feliz martes de ojos abiertos

lunes, 2 de noviembre de 2015

La escucha

Dejaba pasar a muchas palabras, no le ponía atención. Oía, pero no escuchaba. Las palabras se marchaban cansadas y hasta desanimadas. No había nadie que quería recogerlas. Ella se justificaba, que una anda cansada, que tiene mucho trabajo, que no puede con todo. Tenía razón, andaba demasiado cargada de actividades. El problema es que no solo no escuchaba a los demás, lo peor de todo no se escuchaba a sí misma. Ignoraba la voz interior que le intentaba recordar lo que es, o lo que debería ser importante, o incluso hasta urgente en esta etapa de la vida. Tal vez hay demasiado ruido alrededor de nosotros y nos resulta cada vez más difícil distinguir lo que es importante para nosotros para nuestra salud y felicidad. Procura, intenta a escucharte esta semana que empieza. Pregúntate por tus sueños, deseos, y deja a tu cuerpo decir que necesita para estar en mejores condiciones.

Feliz lunes de escucha.

domingo, 1 de noviembre de 2015

Mantenimiento

No paraba el reloj y ella no paraba con él. El reloj de vez en cuando recibía el mantenimiento, le cambiaban la pila o tiraban la cuerda. Ella seguía sin eso con la fuerza gastada hasta el límite. Su reloj siempre marcaba la hora exacta, no se atrasaba, ni se adelantaba. Ella ya hace tiempo no era capaz de hacer nada con exactitud, porque se cansancio y sus tensiones le impedían mantener el ritmo y cuidado constante en sus trabajos obligaciones y quehaceres de cada día. Eran muy inestables tanto su humor, como su energía y su entusiasmo, lo que le dificultaba enfrentar nuevos desafíos. Curiosamente sabemos cuidar de aparatos y maquinas, cargamos sus baterías, hacemos el mantenimiento, pero al mismo tiempo descuidamos a nosotros mismos, como si estuviéramos libres de desgaste. Descansa, recupera el ritmo, atiende tus propias necesidades.

Feliz domingo de “mantenimiento”.