Alergia na anonimowość (PL)

Manuela urosła i już nie była małą dziewczynką z warkoczami tak rozpieszczaną przez wszystkich dookoła. Mimo upływu czasu, ona dalej oczekiwała takiej samej czułości i ciągłej uwagi swoich bliskich. Nie jest łatwo ciągle utrzymać się w centrum uwagi, ona nie była przyzwyczajona do bycia gdzieś na obrzeżach. Już nie mogła sobie pozwolić na dziecięce tupanie nóżkami, musiała zmienić strategie. Nie było to takie trudne. Robiąc tylko cierpiętniczą minę, łapiąc się za brzuch, uzyskiwała oczekiwany rezultat. Ludzie żalili się nad nią, współczuli. Jej mała odporność na anonimowość i codzienność, przekonała ją samą o swoich dolegliwościach. Nasze ciało słucha naszego mózgu, a ten zawsze stara się usatysfakcjonować swoje potrzeby. Jej umysł mówił jej, że to czy tamto jej szkodzi i z czasem naprawdę jej szkodziło. Staraj się utrzymywać twoją odporność na dobrym poziomie i ucz innych pokazując im jaka jest ważna w życiu. Niech spotkają się z frustracją i poznają anonimowość. Nie uciekaj w chorobę żeby tylko zwrócić czyjąś uwagę. Naucz się nazywać twoje potrzeby i komunikuj je innym osobom.

Miłego dnia bez alergii na odrzucenie.