miércoles, 30 de abril de 2014

Falta Escuchar

Se consideraba un buen padre, pues con frecuencia, se sentaba con sus hijos para hablarles. Les decía que tienen que hacer, como tenían que hacer. Les daba muchos consejos. Hasta aquí todo parecía perfecto. Solo que se le olvidaba a escucharles, darles tiempo para que se expresen, para que digan lo que piensan, sienten, buscan y quieren. Le parecía que sus hijos son demasiado pequeños para tener algo importante que decir. La educación no consiste solo en enseñar, también hay que saber escuchar y simplemente, y a veces hasta silenciosamente, acompañarles en su camino.



Feliz Miércoles de escucha.

Feliz Día del Maestro en Paraguay




martes, 29 de abril de 2014

Uczucia o smaku... (PL)

W czasach piractwa, suplementów i imitacji, mamy nawet uczucia które wydaja się być.. i nie są naprawdę. Między tym co jest prefabrykowane i sztuczne, wrażliwa szczerość czuje się zagubiona. Kiedy nasienie uczucia, nazywamy miłością, zamiast mówić, że jest to uczucie ze smakiem miłości. W ten sposób już w na samym początku, taka miłość ma smak oszustwa, zdrady. Zbyt przypomina relacje, powiązanie jakie istnieje między napojem i sokiem owocowym. Napoje zawsze są o smaku... i choć bardzo są podobne, nie są naturalnym sokiem owocowym. Ich udawana słodkość po jakimś czasie zakwasza organizm i szkodzi zdrowiu. Soki nigdy niczego nie udają, nie ukrywają swojego smaku, każdy wie ile i kiedy może wypić, jakie maja właściwości i składniki, ile potrzebują słodkości. Niech nasze uczucia będą szczere jak soki i nie imitacjami jak napoje o smaku...



Żelazna kula (PL)

Jeszcze dużo „wczoraj” drapało plecy i ciążyło jak stara żelazna kula, którą mieli przykute do nogi więźniowie. Wiedziała, że przyszłość jest przed jej oczami, ale to takie trudne, uwolnić się od starego przyzwyczajenia bycia ofiarą. W ten sposób, miała zapewnione, tanią łzę współczucia. Jako, że szczęście wydawało się tak niepewne, oddawała się, swojemu pewnemu nieszczęściu, żebrząc o solidarność i westchnienia współczucia. Czasami smutni idą stadami choć nie widzą tego, a szczęśliwi są tak rzadcy, że wydają się samotni. Nie boj się być szczęśliwą i wszechświat cię obejmie z miłością.



Iskry i światła (PL)

To nie pierwszy raz gdy nagle stawał się naburmuszony. W jakiś dziwny sposób jego życie miało zdolność do komplikowania się. Między pracą i domem zawsze się pojawiały wielkie czarne chmury. Jedyne światło, które czasami widział to światło uśmiechów i pozdrowień. Kurczowo się trzymał tego światła, jak zagubiony marynarz, który znalazł światło latarni morskiej. Chociaż wszystko czasami wydaje się ciemne, mroczne, zawsze istnieją malutkie światełka, które możesz zebrać. Iskry zebrane razem, powodują płomień, i płomień oświeca. Nie lekceważ małych uśmiechów i oznak przyjaźni, miłości. Dla kogoś mogą być iskrami, które rozpalą jego płomień, bez nich pozostanie w ciemnościach i zimnie.


La Balanza

Ada se sentó a la mesa y empezó a poner en una balanza, todos sus comienzos y todos sus finales. Quería saber cual es su relación, si pesan lo mismo. La balanza demostraba que era mucho más pesado empezar que terminar. Al principio nos cuesta empujar el “carro” de proyectos, una vez puesto en marcha, parecen mucho más ligeros. No tengas miedo de empezar, hazlo con la convicción de éxito. Si empiezas bien, solo te puede ir mejor. Si ves que no es eso, no olvides, que terminar es menos pesado. Que tus inicios y finales, estén acompañados de una buena reflexión, poniendo en la balanza todos los pro y contar.



Feliz Martes de balancear bien los inicios y finales.



lunes, 28 de abril de 2014

A un paso de solución

Por más que las cosas siempre parecían iguales y no se veía el fin de los problemas, que a veces venían en avalancha, Elena, entre todas las cosas, descubría la novedad. Sentía y presentía, que si nada cambia, es porque uno está parado, que basta dar un paso para ver las cosas de otra manera, desde otro ángulo. Así como llegué a los problemas, que son fruto de ciertas decisiones y pasos que he dado, así podré llegar a las soluciones, a través de pasos que daré en el camino de la solución. Si la solución no está ahí donde estás tú, sal a su encuentro. A veces somos víctimas de nuestra propia pasividad, y con demaiada frecuencia nos acostumbramos a todo, incluso hasta sentirnos mal y ser maltratados. Acostúmbrate a ser feliz, aunque te faltan muchas cosas la felicidad está a un paso. Dalo hoy.



Feliz Lunes de dar un paso.
Aunque sea para hacer ejercicio físico ;)




domingo, 27 de abril de 2014

Sellando con sonrisa

Marlene tenía suficientes motivos para poner una cara de circunstancia, pero siempre sus problemas, sellaba con una sonrisa. Su sonrisa era muy luminosa, así que le permitía ver la felicidad, que estaba escondida, detrás del túnel de la tristeza. Sus alegrías, a veces se parecían más, a lenguas de fuego de una lámpara de aceite, que a la luz de un faro potente. Marlene no se quejaba por eso. Su alegría, su felicidad para ser completa, no tenía que ser enceguecedora, era suficiente que le ilumine el camino de su vida. Colecciona sonrisas, sella con ellas los escapes, las fugas de tristeza y tu vida será más luminosa.



Feliz Domingo de sellar con sonrisas.