Żelazna kula (PL)

Jeszcze dużo „wczoraj” drapało plecy i ciążyło jak stara żelazna kula, którą mieli przykute do nogi więźniowie. Wiedziała, że przyszłość jest przed jej oczami, ale to takie trudne, uwolnić się od starego przyzwyczajenia bycia ofiarą. W ten sposób, miała zapewnione, tanią łzę współczucia. Jako, że szczęście wydawało się tak niepewne, oddawała się, swojemu pewnemu nieszczęściu, żebrząc o solidarność i westchnienia współczucia. Czasami smutni idą stadami choć nie widzą tego, a szczęśliwi są tak rzadcy, że wydają się samotni. Nie boj się być szczęśliwą i wszechświat cię obejmie z miłością.