Nowy Rok (PL)

Jeszcze w jej uszach brzmiały te zimne i ucinające jakąkolwiek rozmowę słowa „To Koniec”. Ale tym razem nie czuła się rozbita, zniechęcona, smutna. To co przeżyła z uwaga pokazało jej, że koniec czegoś, staje się początkiem czegoś nowego, innego. Z natury boimy się odejścia z miejsca które znamy, dotarcia w miejsce nowe nieznane, boimy się śmierci i narodzin. Bardziej martwią nas niebezpieczeństwa czegoś , niż cieszą niezliczone możliwości jakie nam daje. Widzimy chmury nadchodzącej burzy ale nie myślimy, że zapowiadają nadchodzący spokój. Przyjmij Nowy Rok 2015 z Radością i Nadzieją,

Szczęśliwego Nowego Roku.

Año Nuevo

Todavía en sus oídos sonaba aquel frío y cortante “¡Se terminó!”, pero esta vez, ella no se sintió tan devastada, desanimada, triste. Lo vivido con atención le mostró, que fin de algo se convierte en principio de algo nuevo y diferente. Por la naturaleza tenemos miedo de las partidas y llegadas a lo desconocido, de muertes y nacimientos. Más nos preocupan peligros de lo nuevo, que alegran innumerables posibilidades que ofrece. Vemos nubes de una tormenta y percibimos que anuncian la calma que viene después. Recibe el Año Nuevo 2015 con Alegría y Esperanza.

Feliz Año Nuevo.

Światło i kolory (PL)

Rosalia od jakiegoś czasu mówiła, że jej życiu brakuje kolorów. To nie było takie życie, jakiego ona chciała. Życie bez kolorów, bez blasku nie przyciąga uwagi nikogo. W konsekwencji cierpi się na samotność. To czego brakowało to światło. Kolory istnieją zawsze, ale nie zawsze je widać. Noc – smutek nie usuwają kolorów z świata uniemożliwiają tylko ich dostrzeganie. Tylko jeżeli ty chcesz twoje życie stanie się świetliste. Jeżeli nie chcesz, naprzeciw słońca będziesz w ciemnościach. Mamy wolny wybór, możemy wybrać filtry przez które patrzymy na świat i pozwalamy lub nie by dotarło de nas światło.

Miłego świetlistego poniedziałku.

Colores y luz

Rosalía desde hace un tiempo decía, que a su vida le faltaban colores. Que no era lo que le gustaría que fuese. Vida sin colores, sin brillo, no atrae a nadie. La consecuencia de eso - la soledad. Lo que le faltaba, era dejar entrar la luz. Los colores existen siempre, pero no siempre se ven. La noche, la tristeza no quita los colores, solo impide que se vean. Solo si tú quieres, tu vida se iluminará. Si no, frente al sol, estarás en la oscuridad. Tenemos la libertad de elegir los filtros a través de los cuales vemos el mundo y dejamos pasar la luz.

Feliz Lunes luminoso.

To co nadchodzi (PL)

Mówili, że Magdalena żyła na wysokich obrotach, że jej serce i myśli szły przed jej ciałem. Nie siedziała spokojnie, w każdej możliwości widziała nowa szanse. Co wcale nie oznacza, że wszystko szło jej jak z nut, przeciwnie zawsze musiała wysilać się bardziej niż inni, otwierając wiele drzwi które przedtem były zamknięte. To co ją wyróżniało w porównaniu z innymi to jej nadzieja związana z tym co nadchodziło. Nie traciła czasu, gromadziła doświadczenia i kiedy inni opłakiwali dzień który odchodził ona czekała z radością na nowy, który nadchodził. Każdy piękny zachód słońca, który się odbijał w jej oczach, był zapowiedzią następnego wschodu słońca, który już się rodził. Otwórz się na przyszłość w niej wszystko jest do zrobienia, przeszłość już jest zrobiona, nic w niej nie można zmienić.

Miłej soboty tego co nowe.

Lo que viene

Decían que Magdalena era muy acelerada, que su corazón y sus pensamientos iban delante de su cuerpo. No se quedaba quieta y en cada posibilidad veía una nueva oportunidad. Eso no quiere decir que todo le venía fácil. Nada de eso, siempre tuvo que esforzarse más que otros para abrirse muchas puertas cerradas. Lo que la diferenciaba de otros es su ilusión por lo que venía, no perdía tiempo acumulaba las experiencias, y mientras unos lloraban por el día que se iba, ella esperaba con alegría el nuevo que estaba por llegar. Cada hermosa puesta de sol, que se reflejaba en sus ojos, era anuncio de un amanecer que ya se estaba gestando. Ábrete al futuro en el está todo por hacer, en el pasado todo ya esta hecho, nada podrás cambiar.

Feliz Sábado de lo nuevo.

Ulotne chwile (PL)

Noelia przemierzyła tysiące dróg. Miała życie w ciągłym ruchu, takie tempo wielu przyprawiłoby o zawrót głowy. Czuła się dobrze, czuła się wolna niezagrożona więzami i zasiedzeniem. Chociaż wiele rzeczy nauczyła się robić w drodze, miała pełną świadomość, że są inne rzeczy, być może te najcenniejsze, dla których trzeba się zatrzymać na chwile. Rozmowa, uścisk, pocałunek, miłość osób bliskich, można tylko w pełni odczuć , jeżeli się zatrzymamy, uspokoimy, zostawiając z boku aparaty, które nas rozpraszają. Chociaż porównując te chwile z resztą naszych zajęć, naszego czasu, wydaja się, że to tylko ulotne momenty, to one dają impuls, siłę żeby robić całą resztę.

Miłego piątku Bycia z...