martes, 12 de septiembre de 2017

La confianza atrofiada

Su confianza se había atrofiado bastante. Últimamente le ha costado confiar a las personas que ha tenido cerca. No era precisamente una persona que ande sospechando de todo y de todos, simplemente los últimos acontecimientos de su vida empezaban poner en entredicho todo lo que siempre ha creído. Estas convicciones que parecían monolitos de piedra, tenían muchas grietas y fisuras. Sin buscar a los medios adecuados no podía avanzar. La confianza era capaz de sellar las grietas, pero si ésta se quedaba pequeña tenía que buscar otros selladores. Uno que le parecía el más adecuado era la reflexión, porque si por algo se le hubiera atrofiado la confianza es por la falta de suficiente reflexión antes de tomar las más importantes decisiones. Una buena reflexión te asegura que tu confianza no la deposites donde no hay condiciones para que pueda agarrar bien sellando las grietas y fisuras reforzando las convicciones. 

Feliz martes de confianza.

lunes, 11 de septiembre de 2017

Mówić by wiedziano (PL)

Nigdy tego nie powiedziała, ale mimo wszystko chciała by on o tym wiedział. On czuł, że ona była cała spięta i na coś czekała. W każdym z jej spojrzeń było nasiono żalu, wyrzutu, który jeszcze nie zakiełkował i nie wyrósł na dyskusje. Tak łatwo było można zmniejszyć napięcie istniejące między nimi, zmniejszyć ciśnienie, ale duma zamrażała wszystko. Zużywali więcej energii na umacnianie swoich pozycji pełnych strapienia i oczekiwania, zamiast, w pełni wolni dać jeden krok na drodze do spotkania i komunikacji. Zawsze jest łatwiej zrzucać winę, niż przyznać się do części odpowiedzialności jaką ma każdy z nas. Więcej czasu przeznaczamy na celebracje i rozpamiętywanie napięć i konfliktów, które się zbliżają, niż na komunikacje, pokój i wzajemne zrozumienie. Mów kiedy chcesz żeby o tym wiedziano i nie czekaj aż ktoś się domyśli. Słuchaj szanuj i traktuj poważnie gdy mówią do ciebie, dlatego, że w ten sposób ułatwiają tobie życie i nie stawiają ciebie w trudnej roli jasnowidza. 

Miłego dnia mówienia tego co chcemy by wiedziano.

Publicado en castellano el 09 de septiembre de 2016

Desde la distancia

Le decían que se encerraba en su mundo, que debería salir más. Tenían razón a medias. Lo de salir más seguramente era muy cierto porque llevaba una vida demasiado sedentaria, pero de cerrarse en su mundo no era cierto, simplemente buscaba algo de paz y tranquilidad para poder desde ahí mirar con atención el mundo que le rodea. El ruido el trajín de las cosas no son buenos compañeros de una mirada atenta, ni de un intento de saber más, ni conocer mejor. Para eso se necesita tomar cierta distancia y darse suficiente tiempo. Las cosas vistas de cerca y de prisa, terminan siendo vistas parcial y superficialmente. Trata de ponerte en medio de las cosas situaciones realidad para conocerlas desde dentro y también desde fuera, desde una distancia para conocerlas más plenamente. No te cierres pero por otra parte cuida tu propio espacio en el que puedas descansar y repensar las cosas.

Feliz lunes de mirar desde cierta distancia.

domingo, 10 de septiembre de 2017

¿Decir o callar?

Era una persona responsable y trataba a eso unir también la prudencia y honestidad, una mezcla de valores que la llevaba, sin que ella se lo buscase, a muchos conflictos. No se tomaba las cosas a la ligera, no vivía en un mundo herméticamente cerrado, sino siempre de puertas abiertas a la vida, a la gente que la rodeaba. Eso provocaba dilemas y uno de los más frecuentes era ¿decir o callar? Sabía perfectamente que eso le puede traer consecuencias y que necesita valorar a cada una de ellas. Lógicamente hay diferentes formas de decir, así como hay diferentes formas de callar. Hay tiempos modos y lugares adecuados para cada cosa. Decir puede traer tensiones e incomprensión, callar el mal sabor de la complicidad y la omisión. Esta experiencia tan dura, que a veces le hizo sufrir, la enseñó que es bueno siempre mantener los espacios de diálogo, no como algo extraordinario, provocado por cualquier tipo de emergencia, sino como una realidad habitual. Eso permitirá que no habrá necesidad de decir todo de una vez, como si fuera un desahogo lleno de reproches y tensiones, sino ir dosificando las cosas e incluso callando por un tiempo algunas, viendo que aun no es su tiempo, que tendrán que madurar un poco. Trata de abrir espacios de diálogo permanente a tu alrededor y podrás solucionar muchos conflictos, antes de que las cosas lleguen a mayores.

Feliz domingo de espacios de diálogo.

sábado, 9 de septiembre de 2017

El diálogo y la denuncia

A su alrededor vivía la gente que siempre buscaba soluciones rápidas y caminos cortos. Él les cuestionaba y también se cuestionaba a sí mismo acerca de la eficacia de este tipo de actuaciones y actitudes. Sabía que mucho más fácil eran unas cuantas palabras de denuncia que un a veces pesado, largo y agotador diálogo. Resultado de ambos era muy diferente. La denuncia terminaba en enfrentamiento de dos partes frente a un aparato de justicia normalmente lento que al final decidía quien gana y quien pierde. El diálogo permitía a buscar una solución en la que se toma en cuenta las dos partes y nadie sale perdiendo, más bien los dos buscan una solución en la que al final se van a apoyar colaborando en el implementación de lo decidido. Trata de no cerrar nunca las posibilidades de diálogo. La denuncia que quede reservada a casos graves cuando todas las posibilidades de diálogo se han agotado. Incluso denunciando no cierres ninguna puerta de diálogo o de reconciliación.

Feliz sábado de diálogo.

viernes, 8 de septiembre de 2017

Decisiones y consecuencias

Uno nunca se imagina hasta donde le puede llevar una decisión. Incluso si la decisión tomada fue bien pensada y no tomada a la ligera, las consecuencias de ellas superaban cualquier expectativa. A veces hasta le apasionaba ver todos los múltiples implicaciones de un “si” o un “no” en su vida. Una decisión es como un paso dado que lleva a otros muchos, que forman un camino, que nos lleva siempre a alguna parte. Claro que cada una de estas decisiones lleva un ingrediente especial que las afirma y hace serias y respetables. Este ingrediente se llama consecuencia. Es bueno ser consecuente y perseverante solo así nuestra vida puede tomar algún rumbo concreto y no estar sujeta a las ráfagas de los sentimientos que suelen cambiar de intensidad y rumbo con mucha frecuencia, llevándonos por los caminos no deseados, provocando que nos sintamos víctimas de las circunstancias adversas. Aunque siempre tienes la libertad de cambiar de opinión trata de no abusar de ella y procura que tu vida tenga un rumbo concreto.

Feliz viernes de consecuencias de decisiones.

A cumplirse 30 años de mis Primeros votos en la Congregación del Espíritu Santo.

jueves, 7 de septiembre de 2017

Dążąc za światłem (PL)

Jeżeli nie jesteś w stanie dostrzec piękna kwiatu który rodzi się wśród śmieci, nie będziesz mógł dostrzec piękna życia wśród tylu problemów, mówiła babcia Juliana. Życie już trochę ją wygięło. Nie skarżyła się dzięki temu nie musiała się tak schylać bo cały czas chodziła pochylona mówiła śmiejąc się, to miało swoją dobrą stronę. W ten sposób chodziła bliżej kwiatów które miała w ogrodzie. Żeby je odnaleźć i zobaczyć nie potrzebowała nawet okularów, bo wiedziała gdzie są, jakie jest ich ulubione miejsce. Ze swojego miejsca mogły patrzeć na słonce, zawsze szukając światła. Babcia Juliana mówiła, że tego właśnie nam brakuje, umieć szukać światła i potem za nim dążyć. Jakikolwiek cień problemów zbyt łatwo nas unieruchamia, zniechęca i powoduje że rezygnujemy z prób ponownego dostrzeżenia światła. Ona pomagała kwiatom usuwając przeszkody które znajdowała na swojej drodze, pomagała też ludziom robiąc dokładnie to samo. Nie przestawaj szukać światła w ciemnościach, ani piękna gdzie wydaje się niemożliwe je znaleźć. To niektórzy nazywają życiem w pełni a dla Juliany to zwykły spacer po ogrodzie życia z oczami otwartymi i uważnymi. 

Miłego dnia widzenia światła i piękna które nas otacza.

Publicado en castellano el 08 de septiembre de 2016