Algunas palabras calan muy profundo, se incrustan en el interior
como si tuvieran ganchitos puntiagudos. Pasa el tiempo y ellas
quedan ahí, lastimando, incomodando como la piedra en un zapato. A
veces debilitan, desaniman, cortan la alas, impiden soñar en
plenitud. Y aunque no queremos, forman parte de nosotros mismos.
Crecemos con lo que nos dijeron nuestros padres, maestros, familiares
y amigos. Algunos tuvieron suerte crecer con palabras, que les
hicieron crecer dulcemente, llenos de confianza en si mismos. Otros
al contrario tienen que lidiar el resto de su vida con las fantasmas
del pasado. Aquellas palabras agrias y envenenadas, que a pesar de
los años, siguen lastimando y doliendo. Solo amor, cariño,
atención, puede ayudar a extirpar aquellas palabras dolorosas y
poner en su lugar palabras amorosas del mismo tamaño, que ocupen
todo el espacio que ocupaban las otras. Así se sanará el lugar,
dejando una pequeña cicatriz apenas perceptible. No hieras a nadie
con tus palabras,mas bien ayuda a corar a las personas heridas.
Feliz sábado de buenas palabras.
sábado, 31 de octubre de 2015
viernes, 30 de octubre de 2015
Czekające słowa. (PL)
Dziadek Ignaś opowiadał swoim wnukom, że
istnieje miejsce bardziej smutne niż cmentarze. W to miejsce idą
słowa które nie były używane. Tak bardzo pragnęły być
wypowiedziane, być zasiane w rozmowach, chciały żeby z nich mogło
wykiełkować uczucie i narodzić się przyjaźń i miłość. Nie
będąc wypowiedziane pozostawały sterylne, skazane na samotność i
suchą ciszę,
bez cienia uścisków. Słowa ciągle czekają, czasami wiecznie
skulone w kuckach , żeby je ktoś zebrał i by mogły zabrzmieć w
czyichś ustach. Zawsze z nadzieją,
że ich właściciele czy
właścicielki, nie zapomną o ich istnieniu. Nie pozwól by twoje
czułe słowa poszły na
miejsce zapomnienia, zasiewaj je przez cały weekend i zbierzesz
słodkie owoce.
Miłego dnia siania słów.
Sobre el Amor
Decía que con él, se le fue todo el amor, y ya no le quedaba
nada. Y tenía razón. Se le fue una forma obsesiva y equivocada de
amar. Tantas veces en su vida a confundido el amor con la dependencia
y el miedo a la soledad, que no fue capaz de ver su realidad. El amor
es la capacidad de dar y darse recibiendo al mismo tiempo. Ella hace
tiempo que ya no recibía nada, tal vez malos tratos, mentiras y
humillaciones. Vivía el peligroso proceso de acostumbrase a eso,
considerarlo como el precio, el sacrificio necesario que hay que
asumir para poder estar con él. Nada más lejos de la verdad. Tenía
todo para poder amar mucho y ser amada, con la condición de que
abandone el miedo, se sincere y deje de mentirse. Ya era suficiente
que él le mintiera tantas veces, que va a cambiar, y que era la
última vez que eso o aquello. No era necesario que a las mentiras de
él ella añada las suyas. El amor no se acaba, se acaban las
historias, las relaciones, las confusiones y equivocaciones. El amor
no pone condiciones, bueno tal vez si pone pero solo una – la
verdad.
Feliz viernes de mucho amor de verdad.
Feliz viernes de mucho amor de verdad.
jueves, 29 de octubre de 2015
Zawór bezpieczeństwa (PL)
Cały tydzień tak zajęty, że
zaledwie mogła utrzymać równowagę. Musiała się przyznać, że
jej siły są ograniczone. Nakładając tyle spraw na siebie,
prowokowała że
wzrastało napięcie, i mimo że
próbowała się kontrolować, nie potrafiła uniknąć wybuchów
złości, które pojawiały się znienacka. Jedna iskra zapalała
wszystko, wystarczyła jakaś złośliwość, jakiś gest lub słowo.
Po wybuchu, po burzy nadchodził spokój, cisza. Chociaż niby nic
strasznego się nie stało pozostawał niesmak i czasami nawet
poczucie winy. Szukaj sposobu na rozładowanie napięć jeżeli nie
możesz każdego dnia to chociaż co niedziele. Inni nie muszą
cierpieć z powodu naszych problemów z zachowaniem równowagi,
spowodowanej nagromadzonymi napięciami, problemami i nierozwiązanymi
konfliktami wewnętrznymi. Wszyscy potrzebują jakiegoś zaworu
bezpieczeństwa, żeby nie ranić siebie i nie ranić innych.
Miłego dnia szukania „zaworu bezpieczeństwa”.
Los Talentos
Decía que no tenía talento. Se pasaba la vida comparándose con
otros. Nada extraño, si siempre lo hacían sus padres. Nadie nace
sin talento, lo que pasa que no todos lo saben descubrir reconocer y
aprovechar. Equivocadamente vinculan el talento solamente con arte,
con el mundo de espectáculo. Mientras que éste abarca todas las
áreas de la vida. Ella no usaba lo que tenía, tal vez eso no era lo
que tenían otros, pero al no usar no sabía si le sobraba o si le
faltaba. Alguien nos convence que tenemos que ser originales, y lo
somos al ser únicos. Todo lo que hacemos nos recrea y enriquece y a
través de nosotros enriquece a los demás. Todo lo que no hacemos
nos empobrece y empobrece a los demás, quitando de nuestra vida y de
la de los demás, nuestras propias y únicas matices, un sabor único
que le damos a la vida. Tienes más de lo que te imaginas y al
recibir puedes ofrecer.
Feliz jueves de talentos.
Feliz jueves de talentos.
miércoles, 28 de octubre de 2015
Limity – granice (PL)
Tyle razy wydawało jej się, że
zbliża się do granicy, ale ta w tajemniczy sposób rozciągała się
a w niektórych wypadkach znikała nie zostawiając po sobie śladu.
To co było sztywne zdobywała zadziwiającą elastyczność. Tak że
wiele razy docierając do krawędzi zdawała sobie sprawę że
pozostawało jej jeszcze wiele przestrzeni. To co wydawało się
wystarczające okazywało się, że
nie wystarcza. Granice były w jej wyobraźni w projektach wyśnionych
do polowy z powodu braku wiary, że
wystarczy jej siły i talentu żeby dojść dalej niż pozwala jej na
to strach. W jej wypadku granica to było imię, którym ochrzciła,
strach i brak wiary. Za tym imieniem ukryta też
była niepewność, a nawet pewnego rodzaju wygoda i konformizm. Idź
naprzód, zacznij coś robić i zobaczysz jak razem z tobą,
poruszają się granice twojego życia, zaczynając od granicy
horyzontu. Tylko osoby pasywne są ograniczone, nie z powodu jakiejś
ułomności, tylko z powodu podejścia do życia.
Miłego dnia rozciągania granic.
Dentro de...
Por fuera todo parecía en calma, pero por dentro había un abismo
de problemas. Muy pocos amigos y amigas tenían acceso a lo que
pasaba con ella. La aparente calma no revelaba lo que sentía, lo que
vivía y con que tenía que lidiar en su día a día. Su mirada a
veces perdida, mostraba algo indefinido. La ausencia de alegría, no
fue ocupada por la tristeza, sino por sombras de abismo que llevaba
dentro. Ahí no solo hubo problemas, al lado de ellos había
soluciones, tal vez menos visibles, menos chillantes más opacas, que
necesitaban ser sacadas y pulidas para que puedan ser visibles y se
pueda apreciar su valor. Curiosamente los problemas ven todos, las
soluciones solo los que son capaces ver más allá de lo superficial,
de lo que es obvio. Cuando te ves sumergido en el mar de problemas.
Busca a algunas personas de confianza y déjales que iluminen un poco
tu abismo, porque siempre muy cerca de los problemas están las
soluciones.
Feliz miércoles de iluminar lo que está dentro.
Feliz miércoles de iluminar lo que está dentro.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)






