sábado, 31 de octubre de 2015

Palabras que calan hondo

Algunas palabras calan muy profundo, se incrustan en el interior como si tuvieran ganchitos puntiagudos. Pasa el tiempo y ellas quedan ahí, lastimando, incomodando como la piedra en un zapato. A veces debilitan, desaniman, cortan la alas, impiden soñar en plenitud. Y aunque no queremos, forman parte de nosotros mismos. Crecemos con lo que nos dijeron nuestros padres, maestros, familiares y amigos. Algunos tuvieron suerte crecer con palabras, que les hicieron crecer dulcemente, llenos de confianza en si mismos. Otros al contrario tienen que lidiar el resto de su vida con las fantasmas del pasado. Aquellas palabras agrias y envenenadas, que a pesar de los años, siguen lastimando y doliendo. Solo amor, cariño, atención, puede ayudar a extirpar aquellas palabras dolorosas y poner en su lugar palabras amorosas del mismo tamaño, que ocupen todo el espacio que ocupaban las otras. Así se sanará el lugar, dejando una pequeña cicatriz apenas perceptible. No hieras a nadie con tus palabras,mas bien ayuda a corar a las personas heridas.

Feliz sábado de buenas palabras.

viernes, 30 de octubre de 2015

Czekające słowa. (PL)

Dziadek Ignaś opowiadał swoim wnukom, że istnieje miejsce bardziej smutne niż cmentarze. W to miejsce idą słowa które nie były używane. Tak bardzo pragnęły być wypowiedziane, być zasiane w rozmowach, chciały żeby z nich mogło wykiełkować uczucie i narodzić się przyjaźń i miłość. Nie będąc wypowiedziane pozostawały sterylne, skazane na samotność i suchą ciszę, bez cienia uścisków. Słowa ciągle czekają, czasami wiecznie skulone w kuckach , żeby je ktoś zebrał i by mogły zabrzmieć w czyichś ustach. Zawsze z nadzieją, że ich właściciele czy właścicielki, nie zapomną o ich istnieniu. Nie pozwól by twoje czułe słowa poszły na miejsce zapomnienia, zasiewaj je przez cały weekend i zbierzesz słodkie owoce.

Miłego dnia siania słów.

Sobre el Amor

Decía que con él, se le fue todo el amor, y ya no le quedaba nada. Y tenía razón. Se le fue una forma obsesiva y equivocada de amar. Tantas veces en su vida a confundido el amor con la dependencia y el miedo a la soledad, que no fue capaz de ver su realidad. El amor es la capacidad de dar y darse recibiendo al mismo tiempo. Ella hace tiempo que ya no recibía nada, tal vez malos tratos, mentiras y humillaciones. Vivía el peligroso proceso de acostumbrase a eso, considerarlo como el precio, el sacrificio necesario que hay que asumir para poder estar con él. Nada más lejos de la verdad. Tenía todo para poder amar mucho y ser amada, con la condición de que abandone el miedo, se sincere y deje de mentirse. Ya era suficiente que él le mintiera tantas veces, que va a cambiar, y que era la última vez que eso o aquello. No era necesario que a las mentiras de él ella añada las suyas. El amor no se acaba, se acaban las historias, las relaciones, las confusiones y equivocaciones. El amor no pone condiciones, bueno tal vez si pone pero solo una – la verdad.

Feliz viernes de mucho amor de verdad.

jueves, 29 de octubre de 2015

Zawór bezpieczeństwa (PL)

Cały tydzień tak zajęty, że zaledwie mogła utrzymać równowagę. Musiała się przyznać, że jej siły są ograniczone. Nakładając tyle spraw na siebie, prowokowała że wzrastało napięcie, i mimo że próbowała się kontrolować, nie potrafiła uniknąć wybuchów złości, które pojawiały się znienacka. Jedna iskra zapalała wszystko, wystarczyła jakaś złośliwość, jakiś gest lub słowo. Po wybuchu, po burzy nadchodził spokój, cisza. Chociaż niby nic strasznego się nie stało pozostawał niesmak i czasami nawet poczucie winy. Szukaj sposobu na rozładowanie napięć jeżeli nie możesz każdego dnia to chociaż co niedziele. Inni nie muszą cierpieć z powodu naszych problemów z zachowaniem równowagi, spowodowanej nagromadzonymi napięciami, problemami i nierozwiązanymi konfliktami wewnętrznymi. Wszyscy potrzebują jakiegoś zaworu bezpieczeństwa, żeby nie ranić siebie i nie ranić innych.

Miłego dnia szukania „zaworu bezpieczeństwa”. 

Los Talentos

Decía que no tenía talento. Se pasaba la vida comparándose con otros. Nada extraño, si siempre lo hacían sus padres. Nadie nace sin talento, lo que pasa que no todos lo saben descubrir reconocer y aprovechar. Equivocadamente vinculan el talento solamente con arte, con el mundo de espectáculo. Mientras que éste abarca todas las áreas de la vida. Ella no usaba lo que tenía, tal vez eso no era lo que tenían otros, pero al no usar no sabía si le sobraba o si le faltaba. Alguien nos convence que tenemos que ser originales, y lo somos al ser únicos. Todo lo que hacemos nos recrea y enriquece y a través de nosotros enriquece a los demás. Todo lo que no hacemos nos empobrece y empobrece a los demás, quitando de nuestra vida y de la de los demás, nuestras propias y únicas matices, un sabor único que le damos a la vida. Tienes más de lo que te imaginas y al recibir puedes ofrecer.

Feliz jueves de talentos.

miércoles, 28 de octubre de 2015

Limity – granice (PL)

Tyle razy wydawało jej się, że zbliża się do granicy, ale ta w tajemniczy sposób rozciągała się a w niektórych wypadkach znikała nie zostawiając po sobie śladu. To co było sztywne zdobywała zadziwiającą elastyczność. Tak że wiele razy docierając do krawędzi zdawała sobie sprawę że pozostawało jej jeszcze wiele przestrzeni. To co wydawało się wystarczające okazywało się, że nie wystarcza. Granice były w jej wyobraźni w projektach wyśnionych do polowy z powodu braku wiary, że wystarczy jej siły i talentu żeby dojść dalej niż pozwala jej na to strach. W jej wypadku granica to było imię, którym ochrzciła, strach i brak wiary. Za tym imieniem ukryta też była niepewność, a nawet pewnego rodzaju wygoda i konformizm. Idź naprzód, zacznij coś robić i zobaczysz jak razem z tobą, poruszają się granice twojego życia, zaczynając od granicy horyzontu. Tylko osoby pasywne są ograniczone, nie z powodu jakiejś ułomności, tylko z powodu podejścia do życia.

Miłego dnia rozciągania granic.

Dentro de...

Por fuera todo parecía en calma, pero por dentro había un abismo de problemas. Muy pocos amigos y amigas tenían acceso a lo que pasaba con ella. La aparente calma no revelaba lo que sentía, lo que vivía y con que tenía que lidiar en su día a día. Su mirada a veces perdida, mostraba algo indefinido. La ausencia de alegría, no fue ocupada por la tristeza, sino por sombras de abismo que llevaba dentro. Ahí no solo hubo problemas, al lado de ellos había soluciones, tal vez menos visibles, menos chillantes más opacas, que necesitaban ser sacadas y pulidas para que puedan ser visibles y se pueda apreciar su valor. Curiosamente los problemas ven todos, las soluciones solo los que son capaces ver más allá de lo superficial, de lo que es obvio. Cuando te ves sumergido en el mar de problemas. Busca a algunas personas de confianza y déjales que iluminen un poco tu abismo, porque siempre muy cerca de los problemas están las soluciones.

Feliz miércoles de iluminar lo que está dentro.