Tantas veces ha oído y tan pocas ha escuchado. El simple oír no
lo comprometía absolutamente a nada en un mundo lleno de ruidos y
distracciones. Ahora si de repente se ha decidido a escuchar, eso
significaba que no debería quedar indiferente frente a lo que
escuchaba. Lo escuchado exige de él una respuesta, una toma de
posición, una opinión, algún signo de asimilación que muestre que
no es indiferente frente a las cosas que percibe. Los ruidos
demasiado frecuentes y la información que se derrama sobre nosotros
por todos los canales posibles aturden y quita la capacidad de
reaccionar. Nos anestesia, impide que seamos capaces de dar la
respuesta lo que al mismo tiempo significa involucrarnos. Lo peor de
todo que eso pasa en la sociedad y en la familia. Pocas veces nos
escuchamos y si ya lo hacemos como que no nos sentimos comprometidos
de dar una respuesta, reaccionar frente a lo que se nos dice. Trata
de escuchar y responder, no permitas que las palabras reboten de un
muro de silencio.
Feliz miércoles de escuchar y responder.
miércoles, 30 de noviembre de 2016
martes, 29 de noviembre de 2016
Zakamarki pamięci (PL)
W jakimś zakamarku
pamięci miała bardzo dobrze schowane tamto wspomnienie szczęścia,
ale w innym bardzo blisko pod ręką miała schowane inne wspomnienie
krzywdy i obrazy. Za każdym razem jak chciała mogła dotrzeć do
któregoś z tych zakamarków i wyciągnąć to co tam było ukryte.
Robiła to tak jak jej było wygodnie. Nasze rzeczy możemy schować
tak by nie przeszkadzały, wyciągamy je tylko wtedy kiedy ich
potrzebujemy. Trzeba sprawdzić ich przydatność w naszym życiu, w
tym określonym momencie naszego życia. To co dobre zawsze daje nam
siłę
energię, jasne wskazówki
co do kierunku w którym powinniśmy kroczyć. To co złe służy
jako ostrzeżenie, gdzie nie powinniśmy postawić nogi. Którędy
nie powinniśmy iść przez życie. Przekształć twoje błędy w
doświadczenia, które pozwolą ci widzieć jaśniej i pomogą ci nie
wpaść w te same zasadzki. Nie zamieniaj ich w refren twojego życia,
który się powtarza po każdej zwrotce.
Miłego dnia
sprawdzenia zakamarków.
Salir afuera y probar
Mucho cuidaba su apariencia. No quería salir a la calle
descuidando algún detalle. Peinaba bien sus pensamientos, limpiaba
con cepillo cada una de las palabras que se escapaban de entre sus
dientes. Poniendo más brillo a sus miradas y un poco de sombra a sus
tristezas para hacer más visibles sus alegrías. Todo bien cuidado
hasta el último detalle, por parte de ella nada se podría
reprochar. Lo que pasa es que al salir de la casa y entrar en
contacto con los demás siempre viene lo imprevisto. Ahí en los
encuentros no planeados, se pone a prueba nuestra imagen. Es
relativamente fácil poner en práctica lo que antes hemos ensayado,
es más difícil demostrar en lo imprevisto que realmente somos lo
que tantas veces queremos aparentar ser. Lo imprevisto nos puede
sorprender tanto positiva como negativamente. No tengas miedo ni de
uno ni de otro te ayudará conocerte mejor. Ser más humilde y al
mismo tiempo tener más confianza.
Feliz martes de salir y probar.
Feliz martes de salir y probar.
lunes, 28 de noviembre de 2016
Odpowiedzialność za to co czuję (PL)
Mieszkając z nimi
czuła, że coś się
dzieje i to coś czasami bardzo boli. Czuła że
to co do niej mówili było nie na miejscu, raniło i obrażało. To
był prawdziwy problem z jakim musiała się zmierzyć ona i reszta
ludzkości. To co ktoś czuje jest godne szacunku, ale też
bardzo subiektywne i odpowiedzialność za to spada wyłącznie na
osobę poszkodowaną. Ludzie mówią i mówiąc informują
komunikują, wyrażają to czego pragną, co myślą, jaką
mają opinię,
co odbierają, jak to odbierają, w co wierzą, co zdecydowali, itd.
Każde słowo docierając do nas oprócz zamkniętej w nim
informacji, niesie z sobą ładunek uczuciowy. Do tego dodajemy nasze
własne emocje podlegające wpływom naszego stanu duch, humoru
zdrowia, i tego co ostatnio się wydarzyło w naszym życiu. Żadna
z naszych emocji nie zależy od osoby która do nas mówi, a mimo to
nasze reakcje są bardzo silne i wymierzone w osobę która do nas
mówi, i zrzucamy na nią całą
winę. Dlatego staraj się być odpowiedzialna za to co czujesz i jak
reagujesz z tego powodu. Niech nie płacą niewinni za winnych. Ty
bądź odpowiedzialna za siebie i niech inni odpowiadają za to co do
nich należy.
Miłego dnia
odpowiedzialności.
Una pequeña capa
Sabía que un pequeño maquillaje cubre las imperfecciones y
resalta la belleza. Una capa de nieve pinta el paisaje volviéndolo
pulcro hermoso como sacado de un cuento. Lo que no sabía es ¿qué
podría cubrir los sentimientos dañinos que no le dejan en paz? ¿Qué
podría resaltar un poco los positivos volviéndolos más visibles,
más claros? Una buena capa de amabilidad parecía perfecta. Algo de
actitud positiva, a pesar de todo. Si se limitase el uso de “hoy es
imposible” podríamos ver muchas cosas que hoy parecen ocultas. Hay
que intentar, será como una pequeña renovación, una mano de
pintura de esperanza para estos tiempos.
Feliz lunes de pintar el mundo.
Feliz lunes de pintar el mundo.
sábado, 26 de noviembre de 2016
Vale la pena...
En el reino “No vale la pena” pocas cosas de hacían y muchas
de ellas no se hacía hasta el final. La gente animada por un
instante, muy pronto perdía las energías y las ganas de seguir
adelante porque escuchaban en todas partes “que no vale la pena”.
Algunos se hacían sordos y llegaban a su objetivo, otros intentaban
por un rato remar contra corriente para luego abandonar sus intentos
y dejarse llevar cómodamente por le corriente. Aunque a alguien se
le olvida su aprendida e inculcada convicción de que “no vale la
pena” siempre encontrara a alguien dispuesto recordárselo. El
mundo está lleno de personas que profesan la religión de desanimo.
Excelentes predicadores dispuestos a dedicar su vida a la gran
cruzada de desaliento y pesimismo, pues según ellos, nada vale la
pena. No te dejes convencer. Aunque habrá cosas que realmente no
valgan la pena, otras si valen la pena. Que un simple “no vale la
pena”, no se convierta en comodín para justificar el marasmo de tu
vida. Intenta prueba y verás que si vale la pena.
Feliz sábado de intentos.
Feliz sábado de intentos.
viernes, 25 de noviembre de 2016
Pasa...
Tantas cosas han pasado de los que nunca iban a pasar. Y han
pasado en todos los sentidos de la palabra. Pasaron lo que quiere
decir sucedieron aunque siempre decía que a mí eso me no va pasar y
cuando pasaban se daba cuenta que no es tan fuerte ni segura de sí
misma como pensaba. Lo que con el tiempo la volvió más humilde y
comprensiva. Pasaron lo que quiere decir que se acabaron aunque
parecían eternas seguras indiscutibles. Parecían eternas y se
acabaron antes de empezar bien. Eso la hizo más cuidadosa. Sabiendo
que todo puede pasar, para que algo quede más que un instante uno
tiene que cuidarlo y alimentar. Si no lo hace está condenado a las
cosas que pasan y a disfrutarlos mientras duran. Aunque todos en la
vida somos cazadores de los instantes de felicidad no estamos
liberados del deber de cuidar la vida nuestra y la de los demás.
Feliz viernes de cosas que pasan y se quedan.
Feliz viernes de cosas que pasan y se quedan.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)






