Po co pojawił się w moim życiu? (PL)

Noemi im bardziej myśli, tym mniej może zrozumieć. Nie wie dlaczego pozwoliła mu wejść w jej życie. To prawda że kiedy wchodził wszystko ozdabiał kwiatami, pięknymi słowami i obietnicami. Pierwsze uschły obietnice nie dając żadnego owocu. Potem słowa zaczęły upadać jak płatki kwiatów które kiedyś jej podarował. Na marginesie kiedyś jej ofiarował piękne plastikowe kwiaty które okazały się mniej sztuczne niż jego czułość. Tak jak wszedł tak wyszedł zostawiając na początku trochę łez, smutek i beznadzieje, które z czasem zaczęły ustępować zostawiając miejsce refleksji i rewizji swoich oczekiwań. Dziś już nie płacze, wręcz przeciwnie uśmiecha się więcej niż kiedykolwiek w życiu. Nie po to by ukryć smutek, jak podejrzewały niektóre z jej przyjaciółek, tylko bo czuje się szczęśliwa. Dzięki temu co się stało odkryła, że jej szczęście nie zależy od nikogo więcej niż od niej samej. Jeżeli zdecyduje się na życie z kimś to nie ze względu na potrzebę, strach tylko dlatego że chce. Zwyczajnie dlatego że chce dzielić się swoim szczęściem a nie uzależniając je od obecności lub nieobecności kogoś w jej życiu. Istnieją osoby które pojawiają się w naszym życiu z dziwnym zadaniem, pokazują nam, że możemy obyć się bez nich i że mamy wszystko by być szczęśliwi. Nie chodzi o to by być odizolowanymi egoistami którzy nikogo nie potrzebują, wręcz przeciwnie, chodzi o to by być bardziej otwartymi, towarzyskimi, czułymi, nie obarczaj innych odpowiedzialnością za twoje szczęście.

Miłego dnia bez zrzucania odpowiedzialnościna innych.

Los cambios

Hablaban sobre el cambio. Sentían la necesidad de cambiar. No se ponían de acuerdo, cual debería ser el primer paso. Cada uno intentaba sorprender o hasta impresionar a otro con su cambio, que a veces consideraban radical. Por eso esas frecuentes visitas en la peluquería, cambios de corte color y peinado. Una total renovación de ropa con un nuevo estilo de vestir que algunas veces iba a la moda y otras totalmente en contra de ella. Evidentes eran los cambios exteriores resaltaban a la primera vista. Lo que no cambiaba nada era su manera de ver las cosas, de hablar sobre las personas. Ahí se han estancado no avanzaban. Eso restaba fuerza al cambio deseado, que se quedaba en lo superficial. Trata cambiar algo por dentro y muy pronto se verá por fuera. Solo una cosa a la vez. Puede ser tu forma de hablar de afirmar, de reaccionar a lo que te dicen y no te gusta. Todo lo que te llena de paz y hace mejor persona será bienvenido.

Feliz viernes de cambios.

Odległość między słowami i uczuciami (PL)

Diana czuła się bardzo zmęczona tak jakby dużo chodziła, jakby przeszła duże odległości. Prowadziła na pozór spokojne życie i praktycznie wszystko miała blisko. Jej zmęczenie nie pochodziło od nóg. Chociaż te mogły się czuć zmęczone, bardziej pochodziło z serca. Dlatego że był duży dystans między tym co mówiła i czuła. Czasami wielka przepaść i to powodowała, że czuła się zmęczona i załamana. Nie dlatego, że Diana kłamała lub że chciała ukryć prawdę. Urosła w domu w którym niektóre rzeczy zawsze były przemilczane. Gdzie każda próba rozpoczęcia rozmowy na tematy intymne była uciszana i wykorzeniona. Dlatego że pracowali, bo mieli ważniejsze rzeczy do robienia, bo nie mieli czasu na głupoty. W jej domu niby dbano o to co jest poprawne. Tak że po kilku nieudanych próbach zamilkła. Czuła jedno a mówiła drugie, to ją bardzo męczyło. Mieć obok nas kogoś komu możemy powiedzieć to co czujemy, kogoś kto nie będzie sadził, oceniał, przerywał, klasyfikował i kto nam da swoje rady tylko wtedy gdy go o to poprosimy, jest bezcennym skarbem. Przybliż twoje słowa do twoich uczuć i słuchaj tych którzy do ciebie mówią o swoich uczuciach, chociaż może się tobie wydawać, że przesadzają. Jeżeli to robią to dlatego, że tego potrzebują.

Miłego dnia bliskości między słowami i uczuciami.

En castellano publicado 05.07.2016

Dolor de garganta

Bastaba decir una palabra, una sola. La sentía con todo su ser, pero no la pronunciaba. La dejaba para otro momento, para otro día. La palabra no pronunciada se le hinchaba en la garganta, le bajaba al pecho y recortaba la respiración. Mientras más tiempo pasaba, más difícil se hacía pronunciarla, arrancar de su coraza de silencio. Tanto esperar le hacía perder la fuerza, ya no era suficiente expresar todo con una sola palabra, no bastaba ni un largo discurso. Los discursos largos y aguados a veces ni tienen sabor a conversación. No esperes tanto para pronunciar a las palabras que crecen en ti. Si las dejas, tendrás garantizado dolor de garganta y la molesta sensación de algo perdido. Ese algo a menudo tiene nombre de paz o tranquilidad.

Feliz jueves de palabras no calladas.

Fuego, tiempo y ceniza

Le gustaban mucho las fogatas. Sentía una gran atracción por el fuego. No era un caso de piromanía, sino una actitud de reflexión y contemplación al ver el fuego encendido. Su alegre y constante baile por las leñas, las consumía irremediablemente. Lo consumido y a no se podía recuperar, se volvía polvo, ceniza. Era como una clara y reveladora representación de su tiempo gastado, de su vida gastada. Lo que ya “quemamos” no lo podemos recuperar, se vuelve polvo y ceniza, por eso es tan importante aprovechar bien, usar su calor, su luz, mientras “arde”. Se generoso, pero al mismo tiempo cuidadoso, a la hora de quemar tu tiempo.

Feliz miércoles de ceniza.

Dobrze otwarte oczy. (PL)

Nie był śpiochem choć spał dobrze, w świecie tak naznaczonym stresem, w którym problemy ze snem są tak częste. Spał wystarczającą ilość czasu żeby dobrze wypocząć i obudzić się z naładowanymi bateriami. To jednak nie ochroniło go przed utratą wielu okazji by być szczęśliwym i czasami nie dostrzegał tego co miał przed oczami. W życiu nie wystarczy dobrze spać, trzeba jeszcze żyć z otwartymi oczami i uważnie patrzeć. Wielu z nas oczekując na wielkie szczęście traci czasami trwoni małe codzienne szczęścia, które są częścią życiowej łamigłówki. Trzeba je dostrzec i umieścić w odpowiednim miejscu, aby przed nami powstała cudowna kompozycja. Nie doskonała i właśnie dzięki temu piękna. Pełna odcieni i światłocieni które pozwalają uwydatnić piękno każdego szczegółu, każdego momentu. Ćwicz twój wzrok byś mógł dostrzec to co niewielkie, i z pewnością nie stracisz tego co wielkie, ale jeżeli tylko potrafisz dostrzegać to co wielkie przejdzie przed tobą niezauważone to co małe. Życie pełne jest małych rzeczy, te wielkie są mniejszością.

Miłego dnia dobrze otwartych oczu.

Nada

Tantas veces cuando el silencio se colgaba entre ellos y él preguntaba a ella “¿qué piensas? Ella contestaba “nada”. En ese nada había todo. Un universo entero cabía en el “nada” antes de su creación y no importa como uno se la imagine a que teoría se apegue. Antes de todo lo que había era “nada” y cuando todo se pierde lo que nos queda es “nada”. Así que no desprecies a la nada porque está en el inicio y final de las cosas. A veces asusta, desanima, pero al mismo tiempo, ocupa preocupa y ocupa. No lo menosprecies y cuando lo recibas como respuesta, trata de descubrirlo y entender la amplitud de su alcance y significado. Recuerda que para comunicarse bien con otras personas es bueno conocer contenido de tu “nada” y del de los que se relacionan contigo. 

Feliz martes de “nada”.