Zunilda wzdłuż
swojej życiowej
drogi zostawiała
rożne rzeczy.
Nie było łatwo
rozstać się z
nimi, ale czuła,
że
nie mogła dłużej
nieść ich
przez życie. Za przyjemność
posiadania płaciła
cenę wolności
rozwoju, ta cena wydawała
jej się zbyt wysoka. Pewien mądry
Indianin powiedział dawno temu: „Odchodzić
to pierwsza rzecz jakiej
nas uczą, a ostatnia jaką
potrafimy”. Od
naszego urodzenia coś zostawiamy, od czegoś odchodzimy... od ciała
naszej matki, od bezpieczeństwa naszego domu. Zostawiając jedne
rzeczy, zdobywamy inne, żeby na końcu zostawić wszystko łącznie
z naszym ciałem. Nie zatrzymuj się trzymając się kurczowo jakiejś
rzeczy.
Miłego piątku rozwoju.

No hay comentarios:
Publicar un comentario