Kwiat kokosu (PL)

Patrycja chciała poznać ludzi i uwolnić się od tej okropnej samotności, która opanowywała jej życie. Nie udawało się jej mieć takich przyjaźni o jakich marzyła, nie mówiąc już o poważniejszych relacjach. Coś było nie tak i ona nie wiedziała co. Miała wrażenie, że ludzie nie byli gotowi, dać jej tego, czego ona szukała. Wydawało się, że zatrzymywali to dla siebie i wszystko kończyło się żalem, wzajemnym obwinianiem się. Patrycja oczekiwała od nich tego, czego ona nie miała i na odwrót. Nadszedł pewien wiosenny dzień i pojawił się kwiat kokosu, pełen małych kwiatów i rożnych form. Ten kwiat zmobilizował ją do poznania się bardziej, lepiej i poznania własnej samotności. Od kiedy zaczęła poznawać swoją samotność, ta przemieniła się ze znienawidzonego ciężaru w błogosławioną okazję pełną możliwości.

Miłej soboty poznania naszej samotności.