Deszcz i pocałunki (PL)

Od kiedy była małą dziewczynką lubiła deszcz. To co innym wydawało się nieprzyjemne, powodowało u nich smutek i melancholie, u niej powodowało bezgraniczna radość. Wyobrażała sobie, że deszcz był pełen czułości, pełen tych pocałunków i pieszczot o których istnieniu wiedziała a których nigdy nie doświadczyła. Chciała je otrzymać od rodziców, ale oni nigdy nie mieli czasu by je dać. Deszcz dawał je to czego inni ją pozbawili. To były jedyne niewinne pieszczoty które poznała. Tak rożne od tych od których musiała uciekać tyle razy. Dlatego kiedy padał deszcz, wychodziła na zewnątrz zamykała oczy i otrzymywała całą miłość. Wchłaniała ją z wszystkimi porami skory. Nie oszczędzaj czułości daj ją i zawieś na kroplach deszczu.

Miłej środy czułości.