Przystanki i spojrzenia (PL)

Amanda zatrzymała się pośrodku swego życia. Nie stanęła ze względu na zmęczenie, chociaż czasami czuła się naprawdę bardzo zmęczona. Zatrzymała się, żeby wiedzieć gdzie jest, miała spore trudności by odnaleźć siebie w swoim własnym życiu. Tyle rzeczy miała na swoich barkach, na swojej głowie, że spędzała swoje życie dbając o nie, kierując nimi, zajmując się wszystkim i zapominając zupełnie o sobie samej. Teraz stojąc pośrodku swego życia, odkrywała z odrobiną smutku, a nawet bólu, że z tamtej Amandy sprzed lat, nie zostało już nic, musiała zbudować nową Amandę. Nie wiedziała jaka powinna być, ale wydawało jej się, że nowa Amanda oprócz dbania o cały świat powinna mieć wystarczającą ilość czasu by czuć, by być spokojna, i móc robić coś, co nie jest jak zwykle dla kogoś, tylko dla niej samej.

Miłego dnia przystanków i spojrzeń.