Doceniać (PL)

Wydawało jej się że żyła mając bardzo mało. Stan ciągłego niedosytu męczył ją już trochę. Narzekała na swoje szczęście widząc rozrzutność tych którzy mieli dużo. Mieli wszystko wliczone nawet strach proporcjonalny do ilości posiadanych rzeczy. Nie mieściło im się dużo uczuć w sercu zajętym kontami bankowymi. Ich oczy już nie widziały piękna świata który ich otaczał, przeczesywali horyzont w poszukiwaniu możliwego zagrożenia, bo dziś nawet ochronie nie można ufać. Życie mieli wygodne, chociaż czasami niewygodnie czuli się kiedy ludzie patrzyli i rozmawiali. Ona miała bardzo mało strachu i dużo wolności. Nikomu nic nie była winna, na nikogo nie musiała uważać. Być może to ostatnie nie jest do końca prawdziwe, dlatego, że czasami musiała bronic się przed sobą samą, i to wcale nie było łatwe zadanie. Ona była osoba która mogła sprawić żeby jej serce wypełniło się radością lub smutkiem, by potrafiło doceniać rzeczy które ma i osoby które są blisko i uciec od tego wszystkiego co oznacza pragnienie czegoś dalekiego i nieokreślonego. 

Miłego dnia doceniania.

Publicado en castellano el 21de noviembre de 2016