Bez pośpiechu (PL)

Pośpiech się zadomowił w jej życiu, nie wiedziała od kiedy ani dlaczego. Już od jakiegoś czasu był obecny we wszystkim co robiła. Nie znajdowała niczego co mogłoby usprawiedliwić jego obecność, ta zaś miała swoje konsekwencje, niektóre z nich dość niepokojące. Wszystko robiła z pośpiechem. Szybko podejmowała decyzje, i tak samo szybko popełniała błędy. Z tą samą szybkością z jaką biegła przez życie upadała i się raniła. Pośpiech uniemożliwiał jej patrzenie i widzenie dobrze, słuchanie z uwagą i usłyszenie każdego szczegółu. Wiele razy nie kończąc dobrze jednej rzeczy już zaczynała źle następną. Jeżeli żyć z takim pośpiechem było trudno, cieszyć się życiem stawało się praktycznie niemożliwe. Miłość coraz częściej stawała się nieobecna w jej życiu. Dlatego że miłość wyklucz pośpiech, zawsze uwikłała w swoje istnienie czas, opiekę, uwagę spokój i obecność. Nie pozwól rozpędzić się tak bardzo przez świat który cię otacza. Żyjąc szybko nie będziesz żyć więcej. Być może będziesz w stanie zrobić więcej, ale robiąc więcej często będzie oznaczało robić gorzej. Jeżeli śpieszysz się za bardzo niech cię nie dziwi że niektóre rzeczy będą nieobecne w twoim życiu. Daj sobie wystarczającą ilość czasu dla każdej rzeczy, dla każdego uczucia. Nie ważne jak bardzo będziesz się starać nigdy nie będziesz mogła spać szybko, ani odpoczywać szybko.

Miłego dnia bez pośpiechu mimo wszystko.