Nie były spokojne ani
jej ręce ani jej nogi. Katy zawsze biegała w pogoni za swoją
pracą robiąc tysiące
rzeczy z ciągłym wrażeniem pilności. Wiele razy przypaliła sobie
jakąś część ciała, przecięła, uderzyła, zraniła. Zawsze
ulegała przed nowym wyzwaniem, nowym zaproszeniem. Wszyscy czegoś
potrzebowali i miało się wrażenie, że
tylko ona to coś ma. Ci którzy otrzymywali jej czas, wsparcie,
prace, rzadko myśleli o odwzajemnieniu się, przyzwyczajeni do tego,
że ona zawsze była
gotowa pomóc. Jej potrzeby były nieco zapomniane, znała je tylko
jej poduszka, ona wiedziała sporo o jej marzeniach i jej zmęczeniu.
Zrób to co w twojej mocy by nie tylko twoja poduszka wiedziała to
co czujesz i jak to czujesz. Twoje potrzeby nie są mniej ważne i
zaspokojenie ich nie jest oznaka hedonizmu tylko zdrowego dbania o
siebie. Jeżeli dbasz o siebie będziesz mógł/mogła dbać o
innych.
Miłego dnia dbania o
własne potrzeby.

No hay comentarios:
Publicar un comentario