Przebyta droga (PL)

Nie skarżyła się tylko po to by się skarżyć. Skarżyła się dlatego, że bolało ją to co czuła. Już jakiś czas temu wbiły się w jej piersi uczucia przebrane w nieporadne surowe słowa. Te słowa które pachną oskarżeniem czy winą i które mają gorzki smak pożegnania, skąpanego samotnością. To nie był jej plan jej projekt na życie. Razem mieli przeżywać wspaniałe rzeczy, mieli być szczęśliwi jak nikt na tym świecie. Dziś są po separacji i miejsce miłości zajmuje ból. Jej skargi umożliwiały uwolnić choćby trochę tego bólu który uciskał w piersi i odstraszał marzenia i odbierał smak wszystkim potrawom. Ulga nie przychodzi w ciszy zroszonej łzami, tylko w refleksji która pozwala nazywać uczucia i dostrzec drogę po której dotarły do naszego życia. Daj sobie czas by popatrzeć na siebie i odkryć drogę która zawiodła cię do tego miejsca. Zobaczysz część twojej odpowiedzialności i część odpowiedzialności innych osób.

Miłego dnia patrzenia na przebytą drogę.