Głębokie rany (PL)

Pytała się dlaczego jest taka okrutna? Dlaczego jej słowa mogą tak bardzo krzywdzić, sprawiać tyle bólu? Wydawała się osobą tak bardzo spokojną i pokojowo nastawioną, że dziwiły jej nagłe wybuchy złego humoru. Były jak pioruny błyskawicy które w czasie burzy wyładowują całą swą moc, całą nagromadzoną energie. Wyglądało na to, że wszystko to było zgodne z zasadą która mówiła, że „najlepszą formą obrony jest atak”. Ata kowala i w ten sposób odwracała uwagę od swoich braków, swojej pustki, strachu z którym musiała się zmierzyć w samotności każdej nocy. Jej poduszka znała westchnienia i pytania pełne trwogi na których odpowiedzią była cisza która ogłuszała i przenikała aż do kości. Zajęta atakiem uwalniała chociaż na moment tyle lęków i niepewności. Kiedy spotykasz tego typu osoby, nie pozostawaj ze złym wrażeniem pierwszego kontaktu i ataku. Staraj się odkryć a nawet zrozumieć co przeżyły żeby zmienić się w tego typu osoby. Ich zachowania są skutkiem przyczyny, która jest ukryta gdzieś w przeszłości. Wyleczyć ich głębokie rany zajmuje o wiele więcej czasu niż wyleczenie tych powierzchownych, i wiele osób nie zdaje sobie sprawy z ich istnienia. Miej odrobinę cierpliwości.

Miłego dnia poznania głębokich ran.

Publicado en castellano el 19 de mayo de 2017