Być z innymi (PL)

Zawsze zajęta swoimi sprawami, naprawiając tu, rozwiązując problemy tam, Rebeka nie miała czasu żeby patrzeć dookoła. Tak bardzo zajęta nie miała czasu by się skarżyć. Mówiła, że odpoczynek to przywilej bogatych. Chociaż pamiętała dziadków siedzących w niedzielę w cieniu mango w ogrodzie, rozmawiających i śmiejących się w towarzystwie całej rodziny. Dziadkowie nie byli bogaci jeżeli chodzi o ekonomię, wręcz przeciwnie, zawsze czegoś im brakowało, ale nigdy uczuć. Nadszedł dzień silnego bólu w piersi i utraty przytomności. Rebeka znaleziona przez sąsiadkę na podwórku, nieprzytomna ale żywa, była zawieziona na pogotowie. Ta która zawsze opiekowała się innymi była pod opieką innych. Ta która nie miała czasu, nagle musiała mieć czas. Powoli wyleczyło się jej serce, ciało i coś więcej. Nauczyła się patrzeć dookoła i prosić o pomoc. Ci którzy żyli dookoła niej mieli tą samą prace, te same problemy, ale potrafili żyć inaczej. Ona dopiero się tego uczyła. Do tej pory zawsze musiała coś robić teraz przyszedł czas na to żeby po prostu być.

Miłego dnia bycia.