Utracona Cierpliwość (PL)

Don Restituto był człowiekiem samotnym i już zużył całą swoją cierpliwość. Nie została mu ani jedna kropla cierpliwości. Wyszedł z domu do sklepu, żeby sprawdzić czy tam może kupić. Powiedzieli mu że już sprzedali wszystko co mieli i musi cierpliwie czekać aż będzie następna dostawa. Właśnie cierpliwości nie miał, więc nie mógł cierpliwie czekać. Ani na targowisku nie mieli cierpliwości z drugiej reki nawet tej już używanej, bo to produkt bardzo delikatny który szybko się zużywa. Trochę zniechęcony wrócił do domu w momencie kiedy przyszła jego najmniejsza wnuczka. Jej mama która przyszła by popracować w domu zostawiła ją pod opieką Dziadka, który nawet nie zdążył zaprotestować. Chociaż malutka zaledwie potrafiła wypowiedzieć kilka słów, komunikowała się bez problemu, patrząc swoimi wielkimi oczami, obejmując, całując, śmiejąc się i dotykając. Mając ją w ramionach czuł jak ona zaraża go radością i szczęściem, miłością i czułością. Z tymi uczuciami których nie miał od dawna wracała do niego tak potrzebna mu cierpliwość. To co tracisz w samotności możesz odzyskać w towarzystwie innych osób. Czułość jest koncentratem wielu uczuć. Niemożliwe jest cierpienie z powodu przedawkowania czułości, więc nie boj się i bierz ile potrzebujesz i rozpuść to w szklance czasu.

Miłego dnia czułości.