Łzy Manueli (PL)

Łzy Manueli nie należały do tych łatwych, które zawsze można znaleźć na smutkach z przeceny i kampaniach opłakiwania cudzych nieszczęść. Czasami mieszały się z potem wysiłku i zmęczenia, kiedy mimo uderzeń życia utrzymywała się na nogach. Kiedy Manuela płakała to dlatego, że coś popękało i się rozsypało wewnątrz, i łzy musiały rozpuścić kawałki rozbitych uczuć by nie przeszkadzały jej szczęściu, które już było w drodze. Łzami zamykała życiowe etapy i żegnała przyjaciół. Kiedy opadała ostatnia, zawsze pojawiała się radość, która wydawała się bardziej świeża i świetlista, niż kiedykolwiek wcześniej.