Czasami
szła
bardzo daleko. Nie dlatego że
podróżowała do
odległych
miejsc, tylko dlatego że
jej myśli
leciały bardzo
daleko stąd.
Dlatego często była nieobecna i nie było
dostępu do jej
serca, nie pozwalała
się ranić z
łatwością. Jej
ciało poddawało
się codziennej rutynie wykonując
tysiąc
obowiązków
które do niej należały,
ale jej myśli a
za nimi jej marzenia biegły
daleko. Nawet udawało
jej się czuć to
o czym marzyła,
przekroczyć
granice własnych
ograniczeń i
lęków. Tam
daleko gdzie prowadziły
ją
jej myśli, bez
strachu przed kpina i krytyka, mogła
być odważna i
zaryzykować,
próbując czy są
prawdziwe talenty które czuła
że
kryje w sobie. Chociaż
często musiała
wracać do
rzeczywistości
która ją
wołała nie
zniechęcała
się. Z upływem
czasu odkryła,
że
za każdym razem
mniej musiała
podróżować.
Zmniejszała się
odległość
między tym co przeżywała
i tym o czym marzyła.
Ci którzy potrafią
marzyć,
potrafią żyć
a potrafiąc żyć
zamieniają sny w
rzeczywistość.
Nigdy nie strać
twojej zdolności
do marzeń i
iluzji nawet
jeżeli to wydaje się niemożliwe.
Niespodzianka czeka na ciebie za rogiem.
Miłego
dnia marzeń i
rzeczywistości.

No hay comentarios:
Publicar un comentario