Spojrzenia do wewnątrz (PL)

Tylko pamiętała ich plecy, już dawno temu zapomniała ich twarze. Wielu przeszło przez jej życie z tym samym zamiarem który się mnożył w ich myślach. Jedyne co ich interesowało to jej ciało. Nikogo nie interesowały jej myśli. Tyle razy przeklinała swoje obfite kształty. Przeklinała to czego inni jej zazdrościli. Chciała tylko by pragnęli czegoś więcej niż ją rozebrać, by chcieli jej posłuchać, poznać. Bardzo szybko dojrzała fizycznie, nie miała długiego dzieciństwa. Jeszcze z lalką z ręku czuła te pierwsze wymuszone objęcia z tym znienawidzonym zapachem alkoholu Nigdy nie było nikogo by ją obronić, nigdy nie było nikogo by ją zrozumieć. Stała się jak kamień, wśród łez łykała sny niewinności. Po ostatnich plecach które się oddalały było dla niej jasne. Resztę życia będzie pracować z niewidomymi. Być może oni będą chcieli spotkać ją a nie tylko jej ciało. Zawsze staraj się poznać trochę więcej niż tylko to co widzisz. 

 

Miłego dnia poznania i słuchania.