Nie jesteśmy maszynami (PL)

Prosili tak dużo ze to czego chcieli podobne było do urwistej rzeki pełnej wirów. Ona niezdolna do wyznaczenia granic dawała się wciągnąć we wszystkie prace i zobowiązania. Robiła wszystko o widząc jej delikatne ciało można było bardzo się zdziwić. Nikt nie wiedział skąd wydobywała tyle siły, wielu ignorowała kiedy jadła lub odpoczywała. Martwili się o swoje żądania o punktualność ich wręczenia i nienaganna jakość wykonania, nie martwili się o nią. Patrzyli na nią i widzieli mówiące przedłużenie maszyny która używała. Kolejny raz w życiu przyszło jej odkryć starą prawdę, że jeżeli ona sama nie zadba o siebie nikt tego nie zrobi, że istnieją osoby które tylko widzą prace a nie ludzi którzy wykonują tą prace. Tylko my wiemy ile możemy pozwolić sobie dać by natychmiast się nie wyczerpało i byśmy mogli zawsze dawać. Dbajmy o nasze dobre samopoczucia byśmy mogli nim zarazić innych.

Miłego dnia dbania o siły.

Publicado en castellano el 9 de enero de 2017