Od środka (PL)

Co jakiś czas zatrzymywała się przed lustrem. Próbowała zobaczyć swoją twarz ukrytą pod tyloma maskami i tyloma strojami które jej narzucili. Życie od niej wymagało wiele, musiała spełniać funkcje które na nią nałożono. Nauczyła się używać strojów wyjściowych, mundurów czy luźnej odzieży pozwalającej jej dać upust jej wyobraźni i dobremu gustowi. Opanowała sztukę makijażu, podkreślając piękno i ukrywając oznaki zmęczenia czy jakąś przejściową niedoskonałość na jaj skórze. To co próbowała odkryć to jak wypełnić pustki w jej sercu i wyleczyć rany na duszy. Jak być sobą samą pod wszystkimi strojami i makijażami? Znajdowała wyjście stając pod słońcem które pojawiało się i zachodziło oświetlając jej twarz swoim blaskiem. W tym spektaklu kolorów, tonów, odcieni mogła uspokoić swoją duszę. To pomagało jej odkryć, że ona tak jak słońce musi oświecać i być inna dla każdej osoby która na nią patrzy, wszystko zależy od chwili, miejsca i okoliczności. Możemy być zawsze sobą w wachlarzu funkcji i rol jakich wymaga od nas życie, robić wszystko od środka od serca na zewnątrz i nie z zewnątrz do środka. Mundur strój czy garnitur, biurko czy biuro, stopień czy funkcja, nie czynią nas ani lepszymi, ani innymi osobami. Wymagają tylko od nas więcej serca, wartości, zasad. Jeżeli o nich zapominamy jesteśmy w niebezpieczeństwie zamienienia się w okrutnych funkcjonariuszy, w ludzkie kameleony bez zasad, gotowe do wszystkiego, w zamian za małą posadkę i dawkę władzy.

Miłego dnia od serca.

Publicado en castellano el 23 de enero de 2017