Bez deszczu szczęścia (PL)

Elżbiecie nie spadało szczęście z nieba. Zaledwie kilka kropel które pomogły jej nie zapomnieć jaki jest jego smak. Nie wiedziała co to łagodny deszczyk. Jeżeli już coś przychodziło do niej to zamienione w burze, która zmiata wszystko co spotyka na swojej drodze. Czasami zabierała z sobą daleko pokój i spokój. Te potrzebowały sporo czasu by móc wrócić. Ten „klimat” w którym żyła Elżbieta ukształtował jej charakter. To co dla innych było łatwe i spływało jak woda z potoku ona musiała zdobywać z wielkim wysiłkiem. W niektórych wypadkach wydawało się, że wyrywała losowi kawałki szczęścia. Dlatego była impulsywna i niektóre z jej reakcji były lekko przesadzone. Ci którzy nie znali jej dobrze, lub znali tyko powierzchownie, nie rozumieli wiele z jej reakcji i z łatwością ją sadzili. Wszyscy na plecach dźwigamy nasze historie, nasze doświadczenia. Niektórzy dziamgając ciężary, inni rzeczy lżejsze. Nie sądź ich widząc ich pochylonych, staraj się raczej poznać ich ciężary, ich historie. Zamiast sądzić pomóż dźwigać, pomóż im być bardziej szczęśliwymi.

Miłego dnia poznania ciężarów które dźwigają inni.