Lustro (PL)

Znał się na ile mu pozwalało jego lustro. Czasami ani w lustro nie mógł spokojnie patrzeć, bo łzy zacierały ostrość obrazu jego własnego odbicia. Zamknięty w czterech ścianach swojego niezdecydowania, spętany brakiem wiary w siebie samego, codziennie robił rachunek swoich porażek. Pewnego dnia się poznali. Błogosławiony przypadek sprawił, że się zharmonizowały ich kroki i zrymowały ich sny. Pierwszy raz patrzył na swoje odbicie, nie w swoim starym lustrze, lecz w błyszczących od wzruszenia, oczach innych ludzi. Odkrył, że przyjaźń, bliskość, miłość czynią cuda. Nie tylko Ty sam, ale też inni wierzą w Ciebie.