Umieć rozróżniać (PL)

Przyjaciele byli pełni podziwu, ci którzy nie byli jej przyjaciółmi czuli coś w rodzaju ciekawości wymieszanej z dobrą dawką zazdrości. Nie było nikogo kto czułby się obojętny wobec takiej ilości radości i nadziei. A życie wcale jej nie rozpieszczało, ani nie oszczędziło jej wielu problemów. To co było ciekawe w jej przypadku, to było to, że problemy ją zajmowały ale nie przejmowały. To znaczy, że zawsze przeznaczała część swojego czasu by zająć się rzeczami którymi musiała się zająć rozwiązać. Pozostałą część czasu przeznaczała na cieszenie się pięknymi małymi rzeczami jakie spotykała na swojej drodze. Nigdy nie ciągnęła za sobą swoich problemów. Być może to co najbardziej ją wyróżniało z pośród innych osób to jej zdrowe spojrzenie i rozróżnienie między tym co można i czego nie można rozwiązać. Mówiła, że jeżeli czegoś nie można rozwiązać teraz, to zajmowanie się tym jest stratą czasu. Zajmowała się tylko tym co mogła rozwiązać i tylko tyle czasu ile to było konieczne. Nie traciła czasu na żalenie się nad sobą i szukanie winnych. Życie jest zbyt piękne, naucz się tylko rozróżniać między życiem i problemami. One są częścią życia ale nie stanowią jego całości. Patrz na to co możesz rozwiązać i czego nie możesz i żyj szczęśliwie.

Miłego dnia rozróżniania.