Szczepanowi
przyszło żyć w nowym świecie. Nie było w nim, ani pamięci, ani
wspomnień, ponieważ nie mieli jeszcze czasu by mieć jakąś
przeszłość która by im ciążyła. Zanim wymyślono czasowniki
„zgubić”,”przegrać”, „stracić”, „odebrać”, Świeży czas rodził się w źródle z którego pito dzbanami
spokoju. Pospiech jeszcze się nie narodził, dzięki czemu nikt nie
znał
spóźnień. Życie było tym co się żyje. I praca była zajęciem,
które wypełnia przestrzenie między spotkaniami i spojrzeniami.
Nauka była drogą
na której życie od czasu do czasu robiło im egzaminy zwane
trudnościami. Mandaty mierzone wielkościami blizn, które
skutecznie chroniły przed recydywą.
Nie było czasu by się przyzwyczaić czy usadowić, w powietrzu
drgała niespodzianka, która robiła im pieszczoty i łaskotki
zdziwienia, dlatego często się śmieli.
Miłego
Tygodnia
No hay comentarios:
Publicar un comentario