Cień
zapomnienia zaczynał okrywać coraz większe obszary jej życia.
Niektórzy mówili, że
szczęśliwi ci którzy zapominają, którzy nie pamiętają
wszystkich złych rzeczy które im się wydarzyły w ich życiu. Jej
przypadek nie należał do tej grupy. Nie zapominała złych rzeczy,
mając pamięć wybiórczą.
Zapominała to co dobre, bo dookoła niej nie było nikogo kto by jej
o tym przypominał. Nikogo kto by wypowiadał słowa które niosą
miłość przez uszy do serca. Nieobecność tych słów, prowokowała
cień, który zaciemniał cały obraz i powodował wrażenie zimna.
To nie było miłe
wrażenie, wręcz przeciwnie powodowało dreszcze samotności.
Potrzebowała tych świetlistych słów, niosących czułość,
bliskość i opiekę. Nie zostawiaj w cieniu milczenia i zapomnienia
osób które kochasz, które lubisz. Oświeć ich życie twoimi
słowami, które zawsze przypominają to co oznaczają.
Miłego
dnia bez cienia zapomnienia.

No hay comentarios:
Publicar un comentario