Spojrzenia wewnątrz i na zewnątrz (PL)

Nikt nigdy nie pytał na co patrzyła, kiedy jej spojrzenie ginęło gdzieś na horyzoncie. Nawet ona nie miała pewności na co patrzyła. Miała wrażenie, że kiedy patrzyła na coś bardzo daleko, w jakimś nieokreślonym punkcie, w rzeczywistości nie patrzyła na zewnątrz tylko wewnątrz. Im bardziej zagubione wydawało się jej spojrzenie tym głębiej patrzyła wewnątrz siebie. Czasami bardzo duża okazywała się odległość między tym co miała wewnątrz i tym co znajdowała na zewnątrz. Ciężko było kroczyć dalej. Musiała się zdecydować jakie będą jej punkty odniesienia, według jakich kryteriów będzie szła przez życie. Czy według tego co znajduje na zewnątrz którędy niosą ją życiowe prądy, czy według tego co czuje i czego pragnie wewnątrz. W wielu wypadkach to były kierunki przeciwne. Jest rzeczą bardzo ważną nie stracić obu tych punktów odniesienia, wewnętrznego i zewnętrznego. Kiedy zbliżają się do siebie przynoszą szczęście i kiedy się oddalają jeden czy drugi smutek, cienie w spojrzeniu. Zawsze będzie istniało napięcie między byciem realistą i byciem marzycielem, między byciem wiernym własnym wartościom i pozwolenie sobie na pójście za większością i robienie tego co wszyscy. Decyzja jest twoja, dlatego że tylko ty odczujesz jej konsekwencje.

Miłego dnia spojrzeń wewnątrz i zewnątrz.